VII SA/Wa 2465/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. na orzeczenie lekarskie [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 26 października 2015 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przekazało skargę T. J. z dnia [...] października 2015 r. na decyzję ww. organu z dnia [...] września 2015 r., znak: [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii "B". W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 29 grudnia 2015 r., pismem z dnia 4 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania skargi, w terminie siedmiu dni, poprzez wskazanie czy została ona wniesiona na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r., znak: [...], czy na orzeczenie lekarskie nr [...] wystawione dnia [...] kwietnia 2015 r. przez [...] Wojewódzki Ośrodek Pracy w [...] Oddział w [...]. Jednocześnie poinformowano, że w przypadku braku odpowiedzi w zakreślonym terminie zostanie potraktowane, iż skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r., znak: [...]. T. J. w odpowiedzi na ww. pismo wskazał, że skargę wniósł na orzeczenie lekarskie [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.). W świetle tych przepisów uznać należy, iż skarga T. J. podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa, której dotyczy nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w ww. art. 3 ustawy. Skarżący wniósł bowiem skargę na orzeczenie lekarskie [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., w przedmiocie stwierdzenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Zaskarżone orzeczenie nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem administracyjnym, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. Orzeczenie lekarskie stwierdzające istnienie po stronie skarżącego przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi nie stanowi rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Dokument ten jest środkiem dowodowym, o którym mowa w art. 76 § 2 k.p.a., który podlega ocenie organu administracji publicznej jak każdy inny środek dowodowy (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 251/06, LEX nr 291185). Powyższe zaś oznacza, że nie przysługuje na to orzeczenie skarga do sądu administracyjnego. Przedmiotowe orzeczenie lekarskie może być uznane za środek dowodowy w odrębnym postępowaniu administracyjnym prowadzonym w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 837/11). Na marginesie wskazać należy, że takie odrębne postępowanie w sprawie skarżącego zakończyło się ww. decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015 r., znak: [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii "B", jednakże T. J. nie wniósł na powyższy akt skargi, co wynika ze sprecyzowania jego skargi (pismo z dnia 11 stycznia 2016 r.). Zaznaczy także należy, że pierwotnie skarga z dnia [...] października 2015 r. została potraktowana jako wniesiona na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] i zarządzeniem z dnia 29 października 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, którego nie uiścił. W związku z powyższym, nawet w przypadku uznania, że skarga dotyczyła ww. decyzji, podlegałaby ona odrzuceniu z powodu nieuiszczenia należnego wpisu sądowego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.