VII SA/Wa 2468/14

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2014r. po rozpoznaniu wniosku E. Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych postanawia: przyznać E. Ł. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 28 listopada 2014r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy E. Ł., w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. We wniosku przedstawiła swoją sytuację finansową, rodzinną i majątkową. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawczynię z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.000 złotych brutto (750,00 netto) miesięcznie. Wnioskodawczyni wskazała, że posiada dom o pow.70 m ² oraz nieruchomość rolną o pow. 1,87 ha. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podniosła, że jej sytuacja materialna jest bardzo trudna. Podkreśliła, że ma na utrzymaniu córkę z niepełnosprawnością i w wieku szkolnym. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że dochód ma płacony nieregularnie, nie wystarcza na bieżące opłaty i utrzymanie rodziny. Wyjaśniła także, że gospodarstwo jakie posiada jest zaniedbane z powodu trudności finansowych, zajęć komorniczych i trudnych sytuacji. Podała, że miesięcznie ponosi następujące wydatki tj. podatki 40,00 złotych, opłatę za gaz 60,00 złotych, opłatę za energię elektryczną 130,00 złotych, koszty dojazdu do pracy 300,00 złotych, opłatę za wodę 40,00 złotych. Pozostałą kwotę z uzyskiwanych dochodów przeznacza na zakup żywności. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Mając na uwadze powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochód skarżącej jest bowiem na tyle niski, że nie jest możliwe poczynienie z niego jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Z tych też względów uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.