VII SA/Wa 2469/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. C. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r., znak: [...] W skardze z dnia 23 października 2013 r., uzupełnionej pismem z tego samego dnia, K. C. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r., znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...], stwierdzającą nieważność ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...], nakładającej "na Inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia: projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany dokonane w trakcie realizacji rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wykonywanej na podstawie pozwolenia z dnia [...].12.1999 r. znak [...]i z dnia [...].04.2004 r. znak [...] wydanego przez Starostwo Powiatowe w [...], w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w w/w pozwoleniu, z zachowaniem warunków wynikających z decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez Wójta Gminy [...] oraz warunków określonych w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w terminie do 20 czerwca 2012 r. Adres inwestycji: [...], ul. R. [...], działka nr [...], Inwestor – K. C". W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, iż realizacja decyzji może wiązać się z koniecznością nakazania rozbiórki części już istniejącego budynku. Z oczywistych względów będzie się to wiązać z nieodwracalnymi skutkami, których efekty nie będzie można odwrócić nawet po korzystnym orzeczeniu Sądu. W ocenie skarżącej, w takiej sytuacji powstałaby konieczność w późniejszym okresie wystąpienia z roszczeniami odszkodowawczymi w stosunku do organów administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy podkreślić, że o możliwości przyznania ochrony, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie decyduje rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w graniach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony, przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może polegać na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku wykonania zaskarżonej decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji chodzi więc o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane stwierdzeniem nieważności decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi, sąd uznałby, że nie było podstaw do stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji. W ocenie Sądu, wykonanie decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny może łączyć się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy bowiem zauważyć, że wykonanie ostatecznej decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji wiąże się z możliwością wszczęcia postępowania, które w konsekwencji może prowadzić nawet do rozbiórki obiektu. W razie uwzględnienia skargi może okazać się, że decyzja stwierdzająca nieważność decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego była wadliwa, a w międzyczasie zostało wszczęte postępowanie administracyjne, w wyniku którego zostały nałożone na skarżącą obowiązki (np. rozbiórka obiektu). W takiej sytuacji może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed stwierdzeniem nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Tym samym wyrządzenie szkody lub trudnych do odwrócenia skutków może dotknąć inwestora (skarżącego). Podkreślić należy, iż celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności zaskarżonej decyzji. W świetle powołanego przepisu prawa, należy uznać, iż nie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.