VII SA/Wa 247/11

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H.J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać H.J. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 3 marca 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni jest wdową samodzielnie prowadzącą gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest dochód uzyskiwany z tytułu emerytury w wysokości 1.257,00 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że posiada dom o powierzchni 110 m ² oraz działkę o powierzchni 1.100 m ². Wnioskodawczyni oświadczyła, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. Wnioskodawczyni wskazała, że z uzyskiwanej emerytury samodzielnie utrzymuje dom oraz ponosi koszty z tytułu opłat za ogrzewanie, za energię elektryczną, kanalizację, gaz, podatek. Oświadczyła, że ponosi także wydatki związane z leczeniem i zakupem lekarstw, a pozostała po uregulowaniu koniecznych opłat i zakupie lekarstw kwota wystarcza na bardzo skromne życie. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że przy wykazanym miesięcznym dochodzie i ponoszonych wydatkach wnioskodawczyni nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Wprawdzie wnioskodawczyni nie podała wysokości wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie siebie oraz domu jak również leczenie i zakup lekarstw jednakże przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi, artykuły spożywcze i przemysłowe oraz leki uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego samodzielnie jak również kosztów zatrudnienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Stwierdzono, że byłby to wydatek wykraczający poza jej możliwości finansowe. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.