VII SA/Wa 247/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. N. w sprawie ze skargi T. N. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 15 stycznia 2016r. T. N. za pośrednictwem organu wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2015r., nr [...], którą nakazano T. N. rozbiórkę budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działkach ew. nr [...], [...] [...]i [...], obr. nr [...] w [...], przy ul. [...] Pismem z dnia 19 lutego 2016r. (data wpływu do Sądu 25 lutego 2016r.) skarżący wniósł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015r. nr [...] W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie ww. decyzji może doprowadzić do postania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Zdaniem skarżącego ewentualne wykonanie ww. decyzji skutkować będzie podjęciem działań, których efektem będzie przebudowa brzegu, nad którym znajduje się przedmiotowy budynek, a w efekcie niemożnością jego odbudowy. Taka sytuacja wymagać będzie wszczęcia odrębnego postępowania zmierzającego do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego (o ile będzie to możliwe). W ocenie skarżącego wziąwszy pod uwagę zarówno nakład środków, jak również czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie, zasadnym jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd wyroku w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie. W orzecznictwie wskazuje się, że aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Z przepisu art. 61 § 3 ustawy wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, iż w sprawie zachodzą określone w nim przesłanki (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 2060/11 LEX nr 984625, z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 1799/11 LEX nr 965117, z dnia 3 października 2011 r. sygn. I FSK 1427/11 LEX nr 948820). Wskazać należy, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W interesie strony skarżącej leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał na czym polega ewentualna szkoda, bądź spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków związanych z wykonaniem zaskarżonej decyzji tj. dokonaniem rozbiórki budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działkach ew. nr [...], [...], [...] i [...], obr. nr [...] w [...], przy ul. [...] Ogólnikowe powoływanie się na okoliczność skutków zaskarżonej decyzji w ocenie Sądu nie wypełnia, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący nie uzasadnił zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 p.p.s.a, a mianowicie tego, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku o wstrzymanie skarżący nie przedstawił swoich możliwości finansowych ani szacunkowych kosztów wykonania decyzji, co pozwoliłoby, ocenić, czy istotnie wykonanie decyzji spowoduje dla skarżącego skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie uzasadnił go w sposób przekonujący, który pozwoliłby ocenić Sądowi zasadność wniosku. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ponadto orzekanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie nie przesądza o ostatecznym wyniku sprawy, w której zostanie zbadane, biorąc pod uwagę kwestię legalności, czy zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.