VII SA/Wa 2470/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W dniu 1 października 2014 r. (data stempla pocztowego) Gmina [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] nakazującą rozbiórkę ulicy [...] i części ulicy [...], tj. usunięcie nawierzchni z bloczków betonowych i obrzeży betonowych na odcinku o łącznej długości około 240 mb i szerokości 4,30 mb na terenie działek o nr ew. [...] z obrębu [...] ([...]) i działek o nr ew. [...] z obrębu [...], [...] z obrębu [...] (ulica [...] będąca przedłużeniem ulicy [...]) [...]. Strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji, wskazując że usunięcie nawierzchni spowoduje wyrządzenie szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy zauważyć, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tym samym uzasadnienie wniosku powinno wskazywać na konkretne zdarzenia świadczące o tym, iż w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W ocenie Sądu, wniosek o wstrzymanie zasługiwał na uwzględnienie. Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja nakazująca rozbiórkę. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że rozbiórka z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W razie bowiem uwzględnienia skargi może okazać się, iż nie było podstaw do nakazania rozbiórki, wobec czego może powstać kwestia przywrócenia stanu poprzedniego, co niewątpliwie będzie wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów. Ponadto rozbiórka każdego obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, z samej istoty tej czynności, może spowodować trudne do odwrócenia skutki, czy też stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 779/12, Lex nr 1356247). Ponadto należy wskazać, że przedmiotem decyzji jest rozbiórka nawierzchni drogi publicznej, która ze swej istoty służy zaspokajaniu potrzeb ogółu, zatem w ocenie Sądu, także i z ww. przyczyny wykonanie nakazu rozbiórki stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.