VII SA/Wa 2471/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J., T. J. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania w sprawie umorzenia opłaty legalizacyjnej postanawia : oddalić wniosek skarżących o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] nr [...]. W dniu 15 listopada 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. J. i T.J. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] znak : [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], którą umorzono postępowanie administracyjne w sprawie o umorzenie opłaty legalizacyjnej w wysokości 25.000.00 złotych nałożonej postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] nr [...] za samowolną budowę garażu na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w Ł. Decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. uchylił ostateczną decyzję własną z dnia [...] nr [...], nakazującą T.J. rozbiórkę budynku garażu konstrukcji murowanej zlokalizowanego na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w Ł. i nałożył nakaz rozbiórki przedmiotowego budynku na M. J. i T. J. Skarżący wniosek o wstrzymanie wykonania powyższych decyzji uzasadniają tym, że brak uiszczenia opłaty legalizacyjnej wiąże się z orzeczeniem przez właściwy organ nadzoru budowlanego nakazu rozbiórki (art. 49 ust. 3 ustawy Prawo budowlane). Podnieśli, że organy nadzoru budowlanego powinny wstrzymać się z orzekaniem nakazu rozbiórki do czasu prawomocnego (a nie tylko ostatecznego) zakończenia postępowania w sprawie opłaty legalizacyjnej. Zaznaczyli, że niewątpliwie również decyzja o rozbiórce niesie ze sobą nieodwracalne skutki prawne, gdyż obiektu nie będzie można już ponownie wybudować. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W rozpoznawanej sprawie złożony przez skarżących wniosek dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Finansów z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję organu Wojewody [...], którą umorzono postępowanie administracyjne w sprawie o umorzenie opłaty legalizacyjnej w wysokości 25.000.00 złotych. Wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122). Wykonaniu podlegają akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Biorąc po uwagę powyższe rozważania, stwierdzić należy, że objęta rozpoznawanym wnioskiem decyzja Ministra Finansów z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję, którą umorzono postępowanie w niniejszej sprawie ze względu na brak podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania wniosku skarżących o umorzenie opłaty legalizacyjnej, ze swej istoty nie podlega wykonaniu. Decyzja ta nie nakłada na stronę żadnego obowiązku, jak również nie przyznaje jej żadnego uprawnienia, jest ona rozstrzygnięciem stricte procesowym. Nie powoduje więc bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skoro więc zaskarżony akt nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Finansów z dnia [...] znak :[...] należy uznać za niezasadny. W kwestii wniosku skarżących dotyczącego wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] nr [...], którą organ nakazał skarżącym wykonanie rozbiórki budynku garażu konstrukcji murowanej zlokalizowanego na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w Ł. wskazać należy, iż powyższa decyzja nie mieści się w granicach przedmiotowej sprawy. Z tego względu, wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji nie mógł zostać uwzględniony. Wskazać należy, iż skarżący będą mogli skutecznie wystąpić do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] nr [...] wraz z ewentualną skargą wniesioną na rozstrzygnięcie organu II instancji w tym zakresie. Zaznaczyć należy, iż niniejszym postępowaniem sądowym objęta jest wyłącznie kontrola prawidłowości wydanej przez Ministra Finansów decyzji z dnia [...] znak : [...]. Kontrola sądową w niniejszym postępowaniu nie obejmuje natomiast prawidłowości wydania decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] nr [...], od której skarżącym przysługuje środek zaskarżenia w postaci odwołania wniesionego do organu II instancji. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.