VII SA/Wa 2472/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T K na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2021 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. T K ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2021 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 7 grudnia 2021 r. (k. 1), pismem z dnia 20 stycznia 2022 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz nadesłanie jednego odpisu skargi (k. 13). Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 7 grudnia 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 8). Powyższe wezwania doręczono skarżącemu 27 stycznia 2022 r. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono, że do dnia 21 marca 2022 r. nie odnotowano wpłaty z tytułu wpisu sądowego do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Natomiast zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W konsekwencji w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak również wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu 27 stycznia 2022 r.. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków minął zatem w dniu 3 lutego 2022 r. W wyznaczonym terminie nie wskazano numeru PESEL i nie nadesłano odpisu skargi. Ponadto, jak wynika z Rejestru Opłat Sądowych, nie został uzupełniony brak fiskalny skargi polegający na uiszczeniu wpisu sądowego od skargi. W tym stanie rzeczy – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.