VII SA/Wa 2473/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska, , Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi S. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), zwanej dalej "k.p.a." - po rozpatrzeniu odwołania S. L. od decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. K. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] położonej we wsi [...] gmina [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Przedstawiając stan faktyczny sprawy organ podkreślił, że niniejsza sprawa była trzykrotnie przedmiotem rozpatrywania przed organem drugiej instancji. Wskazał, że Starosta [...] po rozpoznaniu wniosku A. K. z dnia [...] maja 2011 r., decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] udzielił A. K. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] we wsi [...] . Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania S. L. decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdyż wydana została z naruszeniem procedury administracyjnej. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] września 2011 r. nr [...] udzielił A. K. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego. Organ odwoławczy w wyniku rozpatrzenia odwołania S. L. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. S. L. zaskarżył decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w wyniku rozpatrzenia skargi, wyrokiem z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 353/12 uchylił zaskarżoną decyzję. Wojewoda [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy po ww. wyroku, decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. uchylił podjętą przez Starostę [...] decyzję z dnia [...] września 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Stwierdził, iż istnieje konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części i zalecił, aby organ pierwszej instancji ponownie rozpatrując sprawę rozważył możliwość nałożenia w drodze postanowienia, obowiązku przedłożenia prawidłowo wykonanej analizy, wynikającej z § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 ze zm.), jak również wyjaśnił sprawę podziału nieruchomości, w wyniku którego szczyt budynku ze ścianą z otworami okiennymi na działce nr ew. [...] znalazł się w granicy nieruchomości. W związku z powyższym Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. nałożył na inwestora obowiązek: - przedłożenia analizy wynikającej z § 13 ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r., w zakresie ograniczenia dostępu naturalnego światła do pokoi mieszkalnych znajdujących się w istniejącym budynku na działce nr [...], w wyniku rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr [...]; - wyjaśnienia dokonanego podziału nieruchomości, w wyniku którego szczyt budynku ze ścianą z otworami okiennymi na działce nr ew. [...] znalazł się w granicy nieruchomości. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Starosta [...] decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. K. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] we wsi [...] gmina [...] ze względu na niezgodność z wymaganiami określonymi w § 13 ww. rozporządzenia. Organ odwoławczy, w związku z odwołaniem wniesionym przez A. K. od ww. decyzji z [...] lutego 2013 r., pismem z dnia 4 kwietnia 2013 r. wystąpił do Starosty [...] o przesłanie kopii dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem dotyczących prac geodezyjnych, w wyniku których powstały działki nr [...] i nr [...] we wsi [...] gmina [...]. Przy piśmie z dnia 9 kwietnia 2013 r. Starosta [...] nadesłał kopię szkicu z uwłaszczeń sporządzonego na podkładzie z mapy ewidencyjnej; obliczenia pól powierzchni ww. działek metodą graficzną (z dokładnością do 1 ara). Po rozpoznaniu odwołania A. K., Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Stwierdził, iż istnieją rozbieżności pomiędzy mapą geodezyjną do celów projektowych, na której został sporządzony projekt zagospodarowania działki, a materiałami przesłanymi przez Starostę przy piśmie z dnia 9 kwietnia 2013 r. Z materiałów geodezyjnych, w wyniku których ujawniono w ewidencji gruntów działki nr [...] i [...] położone w obrębie [...] gmina [...] wynika, że granica pomiędzy ww. nieruchomościami na odcinku od budynku gospodarczego do drogi przebiega w linii prostej, tj. przez budynek mieszkalny S. L., a nie jak zostało to uwidocznione na mapie do celów projektowych, po ścianie szczytowej budynku mieszkalnego istniejącego na działce nr [...]. W związku z powyższym wskazał, iż istnieje konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego dotyczącego przebiegu granicy oraz aktualności mapy do celów projektowych. Ponadto wskazał, iż organ pierwszej instancji pominął fakt wykonania przez projektanta opracowania, o którym mowa w § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 ze zm.) w sposób niedokładny i bez analizy nasłonecznienia pokoi w budynku S. L., na podstawie której istniałaby możliwość dokonania oceny, czy zostały spełnione warunki wynikające z § 60 ww. rozporządzenia. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. nałożył na inwestora obowiązek: 1) przedłożenia analizy wynikającej z § 13 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w zakresie ograniczenia dostępu naturalnego światła do pokoi mieszkalnych znajdujących się w istniejącym budynku na działce nr [...], w wyniku rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr [...];[...]) wyjaśnienia podziału nieruchomości, w wyniku której szczyt budynku ze ścianą z otworami okiennymi na działce nr [...] znalazł się w granicy nieruchomości; 3) wyjaśnienia przebiegu granicy w kontekście aktualności mapy do celów projektowych. A. K. realizując obowiązek nałożony postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. przedłożyła zaktualizowaną analizę, opracowaną przez A. H. Jednocześnie organ pierwszej instancji pismem z dnia 14 czerwca 2013 r. wystąpił do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w [...] o wyjaśnienie aktualności mapy do celów projektowych zarejestrowanej w ośrodku geodezyjnym w dniu 11 marca 2011 r. pod poz. [...], na której został sporządzony projekt zagospodarowania działki na rozbudowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] we wsi [...]. W odpowiedzi na powyższe Starosta [...] w piśmie z dnia 24 czerwca 2013 r. poinformował, że Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej dokonał analizy dokumentacji archiwalnej będącej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym i stwierdził, "..że przebieg granicy między działkami [...] i [...] (po ścianie szczytowej budynku) w dniu przyjęcia mapy do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego tj. 11 marca 2013 r. był zgodny z wiarygodnymi danymi zawartymi w op. [...], natomiast usunięcie rozbieżności w ich przebiegu wykazanym w operacie z uwłaszczeń może nastąpić jedynie podczas postępowania rozgraniczeniowego przeprowadzonego na wniosek zainteresowanych właścicieli przez Wójta gminy [...]". Z ww. pisma wynika, że treść mapy do celów projektowych, na której został opracowany projekt zagospodarowania działki [...] jest aktualna. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Starosta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. K. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] położonej we wsi [...]. Po rozpoznaniu odwołania złożonego przez S. L. Wojewoda [...] uznał, iż brak jest podstaw do uchylenia decyzji Starosty [...] z [...] lipca 2013 r. Stwierdził, że spełnione zostały warunki wynikające z art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późniejszymi zmianami). Wskazał, że inwestycja A. K. została zlokalizowana w całości na działce nr [...] należącej do inwestora, inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością nr [...] na cele budowlane. Rozbudowa przedmiotowego budynku mieszkalnego w odległości 1,5 m od granicy z działką należącą do S. L. jest zgodna z ostateczną decyzją o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. wydaną przez Wójta Gminy [...], jak również z § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W związku z zarzutami podnoszonymi przez S. L. odnośnie analizy dokonanej przez A. H., organ drugiej instancji wyjaśnił, iż pismem z dnia 30 sierpnia 2013 r. zwrócił się o przedłożenie prawidłowo wykonanej analizy wynikającej z § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w stosunku do istniejącego na działce sąsiedniej budynku mieszkalnego S. L., w którym (zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w piśmie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 24 listopada 2011 r.) istnieją otwory okienne w ścianie usytuowanej w granicy nieruchomości. Wskazał, że A. K. realizując powyższy obowiązek przy piśmie z dnia 25 września 2013 r. przedłożyła nową analizę opracowaną przez uprawnionego projektanta L. P., z której wynika, iż warunek § 13 ww. rozporządzenia nie jest spełniony. Jednocześnie Wojewoda [...] podkreślił, iż w trakcie prowadzonego postępowania pismem z dnia 9 listopada 2011 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z prośbą o ustalenie, czy otwory okienne w ścianie szczytowej (od strony nieruchomości nr [...]) budynku mieszkalnego usytuowanego w granicy nieruchomości, wykonane zostały zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. W odpowiedzi PINB w [...] pismem z dnia 24 listopada 2011 r. poinformował, iż w trakcie oględzin przeprowadzonych na działce nr [...] we wsi [...] ustalono, że w ścianie szczytowej zlokalizowanej w granicy istnieją dwa otwory okienne. Stan techniczny oraz wygląd zewnętrzny świadczą o tym, że jest to budynek stary. Z pisma S. L. skierowanego do PINB w [...] wynika, że obiekt został wybudowany w latach 1946-1947. Wojewoda [...] wskazał, że do pisma PINB w [...] z dnia 24 listopada 2011 r. została dołączona kserokopia notatki służbowej oraz dokumentacja fotograficzna, z której wynika, iż otwory okienne usytuowane w granicy nieruchomości nie są jedynymi otworami do pokoi znajdujących się w tym budynku. Pokoje posiadają również doświetlenie poprzez okna usytuowane od strony wschodniej (tj. od drogi) i od strony zachodniej (tj. od podwórza). Wojewoda [...] wskazał też, że pismem z dnia 25 listopada 2011 r. zwracał się do inwestora o przedłożenie analizy wynikającej z § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, w stosunku do istniejącego na działce sąsiedniej budynku mieszkalnego S. L.. Podniósł, że z pisma z dnia 14 grudnia 2011 r. podpisanego przez projektanta wynika, iż przy lokalizacji projektowanego obiektu zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 13 ust. 1 pkt 2 w odniesieniu do § 60 ust. 1 i 2 Rozporządzenia. Projektant potwierdził, iż budynek na sąsiedniej działce oprócz okien znajdujących się w ścianie szczytowej usytuowanej w granicy nieruchomości posiada również otwory okienne do pokoi, które znajdują się od strony wschodniej i zachodniej. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 193 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928 r. (Dz. U. z 1939 r. Nr 34 poz. 216 z późn. zm.) o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli, odległość budynków nieogniotrwałych, nie posiadających murów ognioochronnych od strony granicy działki sąsiada lub innego budynku na tej samej działce, powinna wynosić co najmniej: od granicy działki sąsiada - 4 metry, od budynku - 8 metrów i od stodoły - 20 metrów. Wojewoda [...] podniósł, że budynek skarżącego nie spełnia ww. wymagań, w związku z czym, zdaniem organu, nie może stanowić przeszkody do realizacji rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] we wsi [...], który zaprojektowany został zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Wskazał też, że inwestor A. K. pismem z dnia 25 września 2013 r. poinformowała, iż został złożony wniosek do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o przeprowadzenie postępowania w sprawie zamurowania otworów okiennych na działce skarżącego. Wojewoda [...] stwierdził, iż zarzuty podnoszone przez skarżącego, w tym wskazujące na naruszenie art. 7, art. 77 oraz art. 80 k.p.a., są niesłuszne, gdyż przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania działki oraz projekt budowlany są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Skargę na decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 2013 r. złożył S. L. zarzucając: - naruszenie art. 10 w zw. z 79 k.p.a. poprzez niezawiadomienie o terminie oględzin oraz zaniechanie doręczania dokumentacji związanej z zobowiązaniem A. K. do przedstawiania projektów i opinii; - naruszenie art. 77 k.p.a. poprzez dopuszczenie projektu, wbrew przepisowi § 13 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wymogom wynikającym z § 57 rozporządzenia, oraz niewyjaśnienie w sposób należyty wątpliwości istniejących w zakresie przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami; - naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez oparcie ustaleń na podstawie niepełnego materiału dowodowego w zakresie przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami oraz oparcie się o nieprawidłowo przeprowadzony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dowód z oględzin działki nr [...] w m. [...], a także brak ustalenia wpływu rozbudowy na budynek mieszkalny stanowiący jego własność w zakresie braku nasłonecznienia; - naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez m.in. niewyjaśnienie podstawy prawnej decyzji w zakresie uznania, iż należący do skarżącego budynek na działce nr [...] został pobudowany z naruszeniem obowiązujących w dacie budowy przepisów, w związku z czym nie może stanowić przeszkody do realizacji rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr [...]. Skarżący wskazał też, że przy wykonaniu analizy wynikającej z treści § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. nie uwzględniono rzeczywistego położenia należącego do niego budynku mieszkalnego, nie przeprowadzono oględzin nieruchomości, co ma zasadnicze znaczenie dla określenia wpływu rozbudowy na stan jego budynku. Wskazał, iż organ powoływał się w treści rozstrzygnięcia na dowód w postaci protokołu z czynności dokonania oględzin, w których skarżący nie uczestniczył. Podniósł, że w związku z niemożliwością wejścia na należącą do niego posesję Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie miał możliwości oględzin wnętrza i ustalenia poziomu naświetlenia. S. L. podniósł też, że organ nie dokonał prawidłowych ustaleń w zakresie uprawnienia do dysponowania gruntem przez inwestora i zwrócił uwagę na wątpliwości co do przebiegu granicy. Wskazał, że określenie przebiegu granicy winno opierać się na dokumentach geodezyjnych i zostać poprzedzone ustaleniami dokonanymi w toku postępowania rozgraniczeniowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowym jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2013 r., który zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. K. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego na działce Ne ew. [...] we wsi [...]. Zgodnie z treścią art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Inwestor złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę, załączając kompletny projekt budowlany wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane (i zaświadczenie o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego) oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt zawiera oświadczenie o jego zgodności z obowiązującymi przepisami prawa, normami i zasadami wiedzy technicznej. Tym samym inwestor zrealizował obowiązki wynikające z treści art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego. Stosownie do art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4. wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W cytowanym przepisie został określony zakres działania organu administracji architektoniczno-budowlanej przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i wydawaniu pozwolenia na budowę. Warto zwrócić uwagę, że właściwy organ został przede wszystkim pozbawiony możliwości ingerencji w zawartość merytoryczną projektu – ocenie może podlegać jedynie zgodność przyjętych rozwiązań z prawem i to w zakresie ściśle określonym w ustawie. Dopuszczalne jest jedynie sprawdzenie zgodności projektu budowlanego (a więc projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska. Projekt zagospodarowania działki lub terenu podlega sprawdzeniu tylko pod kątem zgodności z przepisami, w tym zwłaszcza techniczno – budowlanymi (np. warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Do obowiązków organu administracji architektoniczno – budowlanej należy również sprawdzenie kompletności projektu budowlanego, w tym czy posiada on wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia (art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego), a także sprawdzenie, czy projekt ten został sporządzony przez osobę posiadającą właściwe (w rozumieniu przepisów rozdziału 2 ustawy) uprawnienia budowlane. Nawiązując do treści art. 35 Prawa budowlanego podnieść trzeba, iż w razie spełnienia wymagań w nim określonych, jak również w art. 32 ust. 4 ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego). Tym samym ustawa Prawo budowlane nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Z akt sprawy wynika, iż warunki wynikające z powyższych przepisów zostały spełnione. Inwestycja została zrealizowana w całości na działce nr [...] należącej do inwestora. Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Rozbudowa budynku mieszkalnego w odległości 1,5 m od granicy z działką skarżącego nr [...] jest zgodna z ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. o warunkach zabudowy, wydaną przez Wójta Gminy [...], jak również z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 ze zm.). Przepis § 12 ust. 2 ww. rozporządzenia dopuszcza sytuowanie budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy, w odległości 1,5 od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jak wynika z materiału dowodowego (pismo Powiatowego Inspektora Budowlanego w [...] z dnia 24 listopada 2011 r.) pracownicy PINB w [...] ustalili, że budynek skarżącego znajduje się w linii ogrodzenia działki inwestora, w ścianie szczytowej od strony działki inwestora wykonane są dwa otwory okienne, Budynek jest stary, co potwierdził sam skarżący w piśmie z dnia 14 listopada 2011 r. stwierdzając, że budynek został pobudowany w latach 1946-1947. Inwestor w trakcie postępowania administracyjnego, złożył prawidłowo wykonaną analizę zacienienia. Analiza jest czytelna i nie budzi wątpliwości co do prawidłowości jej sporządzenia. Z analizy wynika, że warunek 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. nie jest spełniony. Jednocześnie organ - w oparciu o obowiązujące przepisy (art. 193 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928 r. - Dz. U. z 1939 r. Nr 34 poz. 216 z późn. zm., stwierdził, że budynek skarżącego usytuowany na działce sąsiedniej nie spełnia wymagań odnoście odległości od granicy działki inwestora. Stosownie do przepisów art. 193 ww. rozporządzenia, odległość budynków nieogniotrwałych, nie posiadających murów ognioochronnych od strony granicy działki sąsiada lub innego budynku na tej samej działce, powinna wynosić co najmniej: od granicy działki sąsiada - 4 metry, od budynku - 8 metrów i od stodoły - 20 metrów. Zasadnie zatem Wojewoda [...] stwierdził, że budynek skarżącego nie może stanowić przeszkody do realizacji rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] we wsi [...], który zaprojektowany został zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ponadto ustalono, że budynek skarżącego, oprócz okien znajdujących się w ścianie szczytowej usytuowanej w granicy nieruchomości posiada również otwory okienne do pokoi, które znajdują się od strony wschodniej i zachodniej. Prawidłowo organy uznały, że przy lokalizacji projektowanego obiektu zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 13 ust. 1 pkt 2 w odniesieniu do § 60 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Należy jeszcze raz podkreślić, że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają prawa, ani też obowiązku dokonywania weryfikacji wyliczeń przez projektanta, który ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowe wykonanie projektu budowlanego. W aktualnym stanie prawnym brak bowiem przepisów prawnych, które obligowałyby organy administracji do podejmowania czynności sprawdzających w tym zakresie. Merytoryczna kontrola projektu budowlanego dokonywana przez organ nie jest uzasadniona. Kontrola ta ma charakter wyłącznie formalny. Organ badał również podnoszoną przez skarżącego kwestię podziału nieruchomości i wskazał, że właściwy organ - Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej dokonał analizy dokumentacji archiwalnej będącej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym i stwierdził, "..że przebieg granicy między działkami [...] i [...] (po ścianie szczytowej budynku) w dniu przyjęcia mapy do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego tj. 11 marca 2013 r. był zgodny z wiarygodnymi danymi zawartymi w op. [...], natomiast usunięcie rozbieżności w ich przebiegu wykazanym w operacie z uwłaszczeń może nastąpić jedynie podczas postępowania rozgraniczeniowego przeprowadzonego na wniosek zainteresowanych właścicieli przez Wójta gminy [...]. Wbrew zarzutom skargi organ nie mógł przed wydaniem decyzji nałożyć na inwestora obowiązku dokonania rozgraniczenia nieruchomości. Jak wskazano wcześniej organy administracji architektoniczno-budowlanej przy zatwierdzaniu projektu budowlanego i wydawaniu pozwolenia na budowę posiadają ściśle określony zakres uprawnień. Odnośnie podniesionego zarzutu naruszenia art. 10 w zw. z 79 k.p.a. poprzez niezawiadomienie o terminie oględzin oraz zaniechanie doręczania dokumentacji związanej z zobowiązaniem A. K. do przedstawiania projektów i opinii, Sąd zauważa, że zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się co do tego i składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Na stronie stawiającej zarzut spoczywa zatem ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. Nie są zasadne także pozostałe zarzuty skargi. Materiał w sprawie zebrany jest w sposób pełny i wyczerpujący nie doszło zatem w sprawie do naruszenia art. 7, 77 i 107 § 1 i 3 k.p.a. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.