VII SA/Wa 2476/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odmówić skarżącej B. D. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez pojęcie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i finansowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. B. D. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie VII SA/Wa 2476/12 złożyła na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku wynika, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem. Skarżąca posiada udział (6/16) we współwłasności domu z działką. B. D. oświadczyła, że jest osobą bezrobotną, natomiast jej syn otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1600 zł brutto. Pismem z dnia 31 stycznia 2013 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia danych zawartych w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez podanie wysokości miesięcznych wydatków; wskazanie, czy skarżąca podejmuje prace dorywcze, sezonowe, z tytułu umów zlecenia lub o dzieło; jeżeli tak, jakiej wielkości dochody uzyskuje z tego tytułu; nadesłanie zaświadczenia pracodawcy dotyczącego wysokości wynagrodzenia za pracę otrzymywanego przez syna skarżącej. Przy piśmie z dnia 10 lutego 2013 r. B. D. nadesłała zaświadczenie, z którego wynika, że jej syn uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1070 zł netto miesięcznie. Skarżąca do stałych miesięcznych wydatków zaliczyła: opłaty za energię elektryczną – 150 zł, za gaz – ok. 50 zł, wywóz nieczystości – ok. 132 zł, wydatki na internet i telefon – 120 zł, opłatę za szkołę syna – 500 zł. Jednocześnie skarżąca wskazała, że w grudniu 2012 r. otrzymała jednorazowy przelew z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w kwocie 2898 zł. Oświadczyła też, iż od 1 lutego 2013 r. została zatrudniona na okres 6 miesięcy poprzez urząd pracy jako stażysta z wynagrodzeniem 800 zł miesięcznie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową B. D. uznano, że nie uzasadnia ona przychylenia się do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wprawdzie w dacie składania wniosku skarżąca była osobą bezrobotną i utrzymywała się wraz z synem jedynie z uzyskiwanego przez niego wynagrodzenia za pracę, to jednak, jak wynika z pisma z 10 lutego 2013 r. skarżąca została zatrudniona na okres 6 miesięcy (od dnia 1 lutego). Łączne dochody skarżącej i jej syna wynoszą aktualnie ok. 1800 zł netto miesięcznie. Warto też zauważyć, że w grudniu 2012 r. skarżąca otrzymała przelew z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w kwocie 2898 zł. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że przy rozważaniu możliwości przyznania stronie prawa pomocy należy zawsze brać pod uwagę wysokość wymagalnych kosztów sądowych. W niniejszej sprawie wpis od skargi należny jest w wysokości 100 zł, wysokość innych wpisów, które mogłyby się w tej sprawie pojawić w związku z ewentualnym wnoszeniem przez stronę środków odwoławczych od wydawanych w niej orzeczeń również wynosiłaby 100 zł. Okoliczności te pozwalają na przyjęcie, że wnioskodawca jest w stanie z uzyskiwanych dochodów wygospodarować środki na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).