VII SA/Wa 2477/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. i P. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: sprostować w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2477/14 oczywisty błąd w ten sposób, że na stronie siódmej uzasadnienia wyroku: w wersie dziesiątym od dołu w miejsce "[...]" wpisać "[...]". W dniu [...] maja 2015 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek J. G. o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 20 lutego 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2477/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Natomiast na podstawie § 2 tego artykułu sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym, o sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach, natomiast dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Choć ustawa nie mówi tego wprost, wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (vide: B. Dauter "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LEX 2013; por. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155, LEX nr 2780). Rozpoznając wniosek w niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2015 r. wystąpił oczywisty błąd, polegający na błędnym oznaczeniu numeru decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2006 r. (zamiast "[...]" wpisano " [...]") w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej w B. przy ul. O., oznaczonej w ew. gruntów jako działka nr [...]. W związku z tym, na podstawie art. 156 § 1 i 2 należało postanowić jak na wstępie.