VII SA/Wa 2479/13

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 czerwca 2014 r. po rozpoznaniu wniosku T. D. z dnia 5 maja 2014 r. w sprawie ze skargi T. D. i H. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z dnia 20 grudnia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2479/13, którym przyznano T. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie z wpisu sądowego od skargi w wysokości 200,00 złotych (pkt 1), ustanowienie adwokata (pkt 2), w pozostałym zakresie wniosek oddalono (pkt 3). Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie przyznał T. D., dalej skarżący, prawo pomocy poprzez zwolnienie z wpisu sądowego od skargi w wysokości 200,00 złotych (pkt 1), ustanowienie adwokata (pkt 2), w pozostałym zakresie wniosek oddalił (pkt 3). Postanowieniem z dnia 25 marca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2479/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe ze skargi H. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia. Pismem z dnia 12 maja 2014 r. pełnomocnik T. D. wniósł skargę kasacyjną od w/w postanowienia Sądu z dnia 25 marca 2014 r. W skardze zawarł wniosek o zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. We wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 5 maja 2014 r., złożonym na urzędowym formularzu, skarżący podał, że wraz z żoną utrzymują się z emerytur w łącznej kwocie: 3.151,00 złotych miesięcznie. Od września 2013 r. zamieszkuje z nimi 14 – letni wnuk, którego matka mieszka w Anglii. Skarżący podał, że posiadają dom jednorodzinny o pow. użytkowej 136 m ² oraz nieruchomość rolną o pow. 28 arów. Dom jest niewykończony w szczególności łazienka, brak tynków z zewnątrz budynku, brak podłączenia do instalacji gazowej. Wskazał, że ponosi opłaty za opał w wysokości 4.000,00 złotych rocznie oraz opłatę za energię elektryczną w wysokości 134,00 złotych miesięcznie. Dodał, że na zakup lekarstw wydają z małżonką 400,00 złotych miesięcznie. Podkreślił, że brakuje im środków finansowych na wykupienie niektórych lekarstw. Nadto spłacają kredyt zaciągnięty w banku w kwocie 299,00 miesięcznie. Podniósł, że wraz z żoną są osobami starszymi i schorowanymi z grupami inwalidztwa. Zaznaczyli, że są zadłużeni w banku i u znajomych. Z wniosku wynika, że wnioskodawca wraz z żoną nie posiadają oszczędności pieniężnych, przedmiotów wartościowych, ani majątku, który mógłby stanowić dodatkowe źródło dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postanowienia niekończące postępowanie w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne - art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Przez zmianę okoliczności sprawy należy rozumieć zmianę zarówno okoliczności faktycznych, jakie stanowiły przesłankę rozstrzygnięcia, jak również okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści, niż to które wcześniej zapadło. Gdy chodzi o zmianę okoliczności faktycznych to zmiana powinna być tego rodzaju, aby wpływała w istotny sposób na sytuację materialną strony i jej możliwości ponoszenia kosztów postępowania. Wniosek skarżącego z dnia 5 maja 2014 r. należy potraktować jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 20 grudnia 2013 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie prawa pomocy w zakresie całkowitym. We wniosku skarżący nie wykazał, że jego sytuacja materialna zmieniła się w istotny sposób w stosunku do wskazanej w poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy, w szczególności skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi przesłankę przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym. Zdaniem Sądu w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący nie przedstawił nowych okoliczności, które przemawiałyby za zmianą postanowienia z dnia 20 grudnia 2013 r. Aktualnie miesięczne dochody kształtują się na podobnym poziomie około 3100 zł. Stan posiadania strony pozostał bez zmian. Świadczy to także, że sytuacja materialna strony nie zmieniła się na niekorzyść. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że od czasu rozpoznawania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiła zmiana sytuacji majątkowej strony, która przemawiałyby za zmianą prawomocnego postanowienia z dnia 20 grudnia 2013 r. Przykładowo można wskazać, że dopiero utrata stałego źródła dochodu, bądź pojawienie się nowych stałych i zarazem koniecznych wydatków, mogłoby wpłynąć na zmianę sytuacji majątkowej strony w takim stopniu, że uzasadniłoby to zmianę postanowienia Sądu. Tym samym Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zmiany postanowienia z 20 grudnia 2013 r. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.