VII SA/Wa 2479/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. D. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. A. D. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł (dwustu czterdziestu złotych) oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesięciu pięciu złotych dwudziestu groszy), stanowiącą 23 % podatku VAT – łącznie kwotę 295,20 zł (dwustu dziewięćdziesięciu pięciu złotych dwudziestu groszy). Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013 r. przyznano skarżącemu T. D. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, w pozostałym zakresie wniosek oddalono. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, pełnomocnikiem skarżącego wyznaczony został adw. A. D.. W dniu 12 maja 2014 r. adw. A. D. złożył w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od wydanego w niniejszej sprawie postanowienia z dnia 25 marca 2014 r. (umarzającego postępowanie ze skargi H. D.), wraz z wnioskiem o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2014 r. Sąd odmówił zmiany postanowienia z dnia 20 grudnia 2013 r. wydanego w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Na postanowienie z dnia 13 czerwca 2014 r. pełnomocnik w imieniu skarżącego złożył zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 8 sierpnia 2014 r. Postanowieniem z dnia 3 października 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 25 marca 2014 r. Pismem z dnia 4 grudnia 2014 r. adw. A. D. złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, z tytułu sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zażalenia. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji wynosi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W postępowaniu zażaleniowym natomiast (stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) stawka ta wynosi 120 zł. Jak wynika z akt sprawy, adw. A. D. sporządził i wniósł w imieniu T. D. skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2014 r. oraz zażalenie od postanowienia z dnia 13 czerwca 2014 r. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i lit. d Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461).