VII SA/Wa 2480/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odrzucić skargę Z. G. wniósł w dniu 6 października 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r., nr [...]. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 30 października 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł. Wezwanie skarżący odebrał dnia 23 listopada 2015 r. W tej sytuacji termin do jego wykonania upływał z dniem 30 listopada 2015 r. Skarżący po terminie (data nadania 1 grudnia 2015 r.) nadesłał wniosek o cyt. "prowadzenie sprawy pod syg akt VII SA/Wa 2481/15 – jako postępowania tożsamego". Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący, pomimo dokonania stosownego wezwania, nie uiścił w zakreślonym terminie wpisu od skargi. Jednocześnie, odnosząc się do nadesłanego już po terminie do uzupełnienia braków pisma skarżącego, należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wynika z niego, że wpis solidarny pobiera się jedynie wtedy, gdy jedno pismo zostało wniesione przez kilka osób, a zatem jeśli dwie osoby wniosą dwa pisma, wpis pobiera się od każdej z nich z osobna, choćby ich uprawnienia lub obowiązki były wspólne. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.