VII SA/Wa 2485/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2017 r. sprawy ze skargi Województwa [...] - Zarządu Dróg Wojewódzkich w O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania Zarządu Dróg Wojewódzkich w O. - utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r., Nr [...] odmawiającą Zarządowi Dróg Wojewódzkich w O. wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, tj. przepustu w km 7+562,44 zrealizowanego w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...]. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 687 ze zm.) – dalej: "specustawa", udzielił pozwolenia na użytkowanie przepustu w km 7+562,44 drogi wojewódzkiej nr [...], przebudowanego w ramach projektu: "Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr [...] na odcinku [...] i drogi wojewódzkiej nr [...] na odcinku [...] wraz z ulicami [...] i [...] w K. - etap I i II". Jednocześnie, na podstawie art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uzależnił użytkowanie przepustu od wykonania w miejscu wylotu przepustu - przepompowni umożliwiającej odprowadzenie wód rurociągiem tłocznym do odcinka rowu w którym zachowany jest spadek w kierunku przeciwnym do lokalizacji wylotu przepustu, w terminie do dnia [...] lipca 2016 r. Po rozpatrzeniu odwołania Zarządu Dróg Wojewódzkich w O., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...], uchylił w całości ww. decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Ponownie rozpatrując sprawę decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, , na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 2031) oraz art. 59 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 290 ze zm.), odmówił Zarządowi Dróg Wojewódzkich w O. wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, tj. przepustu w km 7+562,44 zrealizowanego w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...].  Zarząd Dróg Wojewódzkich w O. wniósł w terminie odwołanie od ww. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że przedmiotem niniejszego postępowania jest budowa nowego przepustu na rowie melioracyjnym LF- 17-4, w miejscu istniejącego przepustu kamiennego o wymiarach 0,5 m na 0,5 m, zlokalizowanego w km 7+562,44 drogi wojewódzkiej nr [...], o parametrach charakterystycznych: wlot lewa strona drogi - rzędna 133,79 m npm Kr, wylot prawa strona drogi - rzędna 133,39 m npm Kr. Wskazał, że Starosta [...], decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [...] udzielił pozwolenia wodnoprawnego na realizację przedmiotowego przepustu. Pozwolenie przewidywało: - lokalizację przepustu w km 7+562,34 drogi wojewódzkiej nr [...] - wykonano w km 7+558,60, - wlot przepustu 133,3 m npm Kr - wykonano 133,05 m npm Kr, - wylot 133,07 m npm Kr - wykonano 133,26 m npm Kr. Lokalizacja przepustu o parametrach jak w ww. pozwoleniu wodnoprawnym została uzgodniona pismem z dnia [...] lutego 2011 r przez Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w O. Rejonowy Oddział w M.. Przedmiotowy przepust był realizowany na podstawie decyzji Wojewody [...] Nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia [...] lipca 2011 r., zmienionej decyzją z dnia [...] marca 2013 r, znak: [...]. Organ wskazał dalej, że przepust został zrealizowany w sposób inny niż przewidywało pozwolenie wodnoprawne oraz pozwolenie na budowę. Powołując się na art. 32 ust 1 specustawy oraz art. 59 ust 1 i art. 59a ust 2 organ odwoławczy wskazał, że organ kilkukrotnie przeprowadził obowiązkową kontrolę przedmiotowego przepustu tj. w dniu [...] czerwca 2015 r, w dniu [...] lipca 2015 r oraz w dniu [...] kwietnia 2016 r. W protokole z ostatniej kontroli stwierdzono istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego polegające na zmianie kierunku wlotu i wylotu przepustu oraz jego położenia. Dokonana zmiana nie została poprzedzona zmianą decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2011r udzielającej pozwolenia wodno prawnego na przebudowę przepustu, co do nowej lokalizacji przepustu jak również kierunku spływu wody. We wnioskach końcowych odnotowano, że: "Obiekt nie został wykonany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym oraz warunkami jakie określała decyzja Starosty [...] o pozwoleniu wodnoprawnym z dnia [...] kwietnia 2011 r ". Dalej Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego omówił instytucję nieistotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę o której mowa w art. 36a ust. 5 prawa budowlanego. Wyjaśnił, że charakterystyczne parametry przepustu obejmują jego lokalizację, rzędne wlotu i wylotu oraz przekrój. Organ podniósł, że z akt sprawy wynika, w tym z protokółu z przesłuchania świadka W. D. ( autora projektu zagospodarowania terenu ), że zostały zmienione rzędne wlotu i wylotu przedmiotowego przepustu ( zmieniono kierunek spływu wody z prawej strony drogi na stronę lewą ). Ponieważ pozwolenie na użytkowanie powinno być wydane w oparciu o przepisy "specustawy" drogowej dlatego kluczową kwestią jest ustalenie , czy w niniejszej sprawie ma zastosowanie art. 32a specustawy drogowej. Zgodnie z art. 32a specustawy drogowej, aby odstąpienie nie zostało zakwalifikowane jako istotne muszą być łącznie spełnione dwie przesłanki: 1/ odstąpienie musi być dokonane w zakresie objętym projektem zagospodarowania terenu w liniach rozgraniczających drogi oraz 2/ zmiany nie mogą wymagać uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów wymaganych przepisami szczególnymi. Jeżeli powyższe warunki zostaną spełnione to tym samym odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego jest dozwolone bez konieczności uprzedniego uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 122 ust 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne pozwolenie wodno prawne jest wymagane na wykonanie urządzeń wodnych ( art. 9 ust 1 pkt 19 lit a tej ustawy ). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przywołał treść art. 132 ust 2 ustawy Prawo wodne, który to przepis wymienia elementy opisowe operatu wskazując, iż w oparciu o powyższe - art. 128 ust 1 ww. ustawy – w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się w szczególności sposób gospodarowania wodą, w tym charakterystyczne rzędne piętrzenia oraz przepływy, jak również opis urządzenia wodnego, w tym położenie za pomocą współrzędnych geograficznych oraz podstawowe parametry charakteryzujące to urządzenie i warunki jego wykonania. Zdaniem ustawy Prawo wodne zmiana kierunku spływu wody przez przepust pod drogą wymaga zmiany pozwolenia wodnoprawnego i w konsekwencji pozwolenia na budowę, co wyklucza zastosowanie art. 32a specustawy drogowej. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że inwestor w odwołaniu sam przyznał, że przepust został wykonany niezgodnie z pozwoleniem na budowę – został zmieniony kierunek spadku wody w przepuście. Powyższe potwierdza zestawienie projektowanych przepustów ( str. 375 poz. 15 projektu ), pozwolenie wodno prawne ( str. 336 pkt. II projektu) oraz inwentaryzacja powykonawcza ( w aktach organu I instancji ). Wobec powyższego niezrozumiałe jest stanowisko Starosty [...] wyrażone w piśmie z dnia [...] czerwca 2016r dołączonym do odwołania, w którym stwierdza się, że parametry wykonanego przepustu są zgodne z decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2011r udzielającej pozwolenia wodnoprawnego na realizację przedmiotowego przepustu. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji dotyczące odmowy wydania na podstawie art. 59 ust. 5 ustawy Prawo budowlane - pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego z uwagi na brak spełnienia wymagań, określonych w ust. 1 i w art. 57 ust 1-4 ww. ustawy. Skargę do sądu administracyjnego wniosło Województwo [...] – Zarząd Dróg Wojewódzkich. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj.: - art. 7, 77 § 1 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania dowodowego z naruszeniem norm opisanych niniejszymi normami i w konsekwencji tego przyjęcie, że inwestor zmienił kierunek spływu wód, co stanowi o naruszeniu postanowień decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego, - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji z naruszeniem wspomnianej normy, co znacznie utrudnia polemikę z twierdzeniami organu poprzez brak szczegółowego wyjaśnienia powodów dla których przy orzekaniu zostało pominięte stanowisko organu wydającego decyzje o pozwoleniu wodnoprawnym oraz przepisów prawa materialnego: - art. 32a spec ustawy poprzez błędną wykładnię i tym samym przyjęcia, że w realiach niniejszej sprawy inwestor winien uzyskać decyzję o zmianie pozwolenia na budowę mimo tego, że kierunek spływu wód w przepuście nie został zmieniony względem wydanej decyzji w zakresie pozwolenia wodnoprawnego, co potwierdził organ właściwy do wydania tej decyzji. W oparciu o te zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2016 r i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze organ odwoławczy wskazał, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r jest indywidualnym aktem prawa i wiąże organy administracji publicznej w tym organy nadzoru budowlanego. Natomiast stanowisko Starosty [...] wyrażone w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r, nie zmienia rozstrzygnięcia zawartego w ww. pozwoleniu wodnoprawnym. Fakt zmiany lokalizacji i kierunku przepływu wody przez przepust potwierdza Kierownik budowy w oświadczeniu z dnia [...] października 2014 r. W rejonie tak wykonanego przepustu występują zakłócenia w odpływie wody z drogi i urządzeń melioracyjnych. Wobec powyższego wykonanie przepustu odmiennie od rozwiązań przewidzianych w zatwierdzonym projekcie budowlanym (jak i pozwoleniu wodnoprawnym) ma znaczenie dla zlewni wód w rejonie przedmiotowego przepustu. Organ nie zgodził się ze stanowiskiem strony skarżącej, że w świetle art. 32a specustawy drogowej dokonana zmiana jest nieistotna. Zgodnie z tym przepisem zmiany nieistotne są to zmiany które nie wymagają uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów wymaganych przepisami szczególnymi. Natomiast art. 122 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r Prawo wodne ( t.j. Dz. U. 2015 r., poz. 469 ze zm. ) stanowi, że pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na wykonanie urządzeń wodnych ( art. 9 ust. 1 pkt 19 lit. a tej ustawy ). W ocenie organu odwoławczego zmiana kierunku odprowadzenia wody poprzez przedmiotowy przepust wymagała weryfikacji pozwolenia wodnoprawnego i dalej pozwolenia na budowę. Podnoszony aspekt błędów projektanta czy błędnego założenia przyjętego w pozwoleniu wodnoprawnym nie ma znaczenia w niniejszej sprawie. Ewentualne błędy mogą być przedmiotem odrębnego postępowania naprawczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm. ), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Rozpoznając sprawę w tak ustalonym zakresie kompetencji sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli sądu była decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak[...], którą organ utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r., [...] odmawiającą Zarządowi Dróg Wojewódzkich w O. wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, tj. przepustu w km 7+562,44 zrealizowanego w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...]. Przedmiotowy przepust został zrealizowany na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r, Nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, zmienionej decyzją z dnia [...] marca 2013 r. Precyzując przedmiot sprawy wskazać należy, że postępowanie dotyczy budowy nowego przepustu na rowie melioracyjnym LF- 17-4, w miejscu istniejącego przepustu kamiennego o wymiarach 0,5 m na 0,5 m, zlokalizowanego w km 7+562,44 drogi wojewódzkiej nr [...], o parametrach charakterystycznych: wlot lewa strona drogi - rzędna 133,79 m npm Kr, wylot prawa strona drogi - rzędna 133,39 m npm Kr. Na realizację przedmiotowego przepustu Starosta [...], decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r, znak: [...], udzielił pozwolenia wodnoprawnego. Art. 32 ust 1 specustawy drogowej stanowi, że do oddawania do użytkowania drogi stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane. Materialnoprawną podstawą odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie stanowił art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego. Stosownie do art. 59 ust. 5 ustawy właściwy organ odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 (przeprowadzenie obowiązkowej kontroli) i w art. 57 ust. 1 -4. Przepisy art. 51 stosuje się odpowiednio. Z art. 59 ust. 1 ustawy wynika natomiast, że właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po sprawdzeniu m.in. zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno - budowlanym. Treść przepisu art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego prowadzi do wniosku, że w przypadku, gdy inwestor dokonał istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie może oczekiwać, że otrzyma pozwolenie na użytkowanie bez doprowadzenia obiektu do stanu zgodne z prawem, jeżeli inwestor nie spełnił wymagań określonych w art. 59 ust. 1 i art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego to właściwy organ jest zobowiązany do odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ doszedł do przekonania, iż brak jest zgodności wykonanego przepustu z udzieloną przez Starostę [...] decyzją wodnoprawną. Powyższe wynika z faktu wykonania przez inwestora innych rzędnych wlotu i wylotu przepustu niż określała ta decyzja. Określony decyzją wylot miał całkowicie inne położenie niż obecnie istniejący z uwagi na fakt przeniesienia wylotu z prawej strony drogi na lewą stronę drogi. Według danych zawartych w ustępie II sentencji decyzji o pozwoleniu wodno-prawnym rzędna projektowanego dna wlotu miała wynosić 133,30m. Obecnie wskutek dokonanego odstępstwa jak również zmiany kierunku spływu znajduje się na rzędnej 133,05 m. Analogicznie uczyniono to z wylotem przepustu. Według treści decyzji rzędna wylotu miała wynosić 133,07 m. Po wybudowaniu przepustu wskutek zmiany zaprojektowanego kierunku spływu znajduje się na rzędnej 133,26 m. Zmieniło się również miejsce położenia przepustu w stosunku do założonej w decyli Starosty [...] lokalizacji w km 7+562,44. Obecnie przepust jest zlokalizowany w km 7+558,60, czyli jest przesunięty o 3,84 m. Zmiana taka wymagała korekty przebiegu rowów, w tym również rowu melioracyjnego. Ponadto organ ustalił, że inwestor nie wykonał zapisu dokonanego w rozdziale XIX pkt 3 decyzji wodnoprawnej, tzn. nie dokonał oczyszczenia i wyregulowania rowów przydrożnych na odcinku po 50 m za odcinkami wzmocnionymi brukiem. Powyższe spowodowało, że przepust w obecnym stanie nie może pełnić swojej funkcji. Ustalenie to potwierdza przeprowadzona przez organ w dniu [...] czerwca 2015 r. obowiązkowa kontrola podczas której, jak wynika z protokołu: "brak było możliwości oceny zgodności z projektem budowalnym z uwagi na fakt, iż obiekt był zalany wodą do wysokości uniemożliwiającej jego identyfikację (...)". Natomiast w protokole z kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2015 r. odnotowano we wnioskach końcowych, że: " (...) zarówno przepust jak i rów melioracyjny LF-17-4, na którego trasie znajduje się ten przepust, bez realizacji tych warunków nie spełniają swojej funkcji. Skutkiem powyższego jest zalewanie do pełnej wysokości przepustu i tworzenie się zastoisk wody na wylocie, a w efekcie uplastycznienie się korpusu drogi w obrębie przepustu. W dniu kontroli obowiązkowej, tj. [...] lipca 2015r. widoczne były destrukcyjne efekty działalności zastoiska wodnego na wylocie przedmiotowego przepustu w postaci ubytków spoinowania obruku oraz osuwiska przeciwskarpy (...)". W tych okolicznościach podstawową kwestią mającą istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest ustalenie, czy zmiana dokonana przez inwestora ma charakter istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie z art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane (w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji [...] WINB tj. na dzień [...] lipca 2016 r.) nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi. W ocenie Sądu trafnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż zmiany wprowadzone przez inwestora przy realizacji przedmiotowego przepustu stanowią istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie z treścią art. 32a specustawy drogowej, aby odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego nie zostało zakwalifikowane jako "istotne", muszą być łącznie spełnione dwie przesłanki: odstąpienie musi zostać dokonane w zakresie objętym projektem zagospodarowania terenu w liniach rozgraniczających drogi oraz nie może wymagać uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów wymaganych przepisami szczególnymi. Jeśli powyższe warunki zostaną spełnione, to tym samym odstąpienie od zatwierdzonego zezwoleniem na realizację inwestycji drogowej projektu budowlanego jest dozwolone bez konieczności uprzedniego uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. 2015 r., poz. 469 tekst jednolity ze zm.) pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na wykonanie urządzeń wodnych (art. 9 ust. 1 pkt 19 lit. a tej ustawy). Art. 132 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że część opisowa operatu zawiera: 2a) opis urządzenia wodnego, w tym położenie za pomocą współrzędnych geograficznych oraz podstawowe parametry charakteryzujące to urządzenie i warunki jego wykonania, Ust. 3 - część graficzna operatu zawiera: 1) plan urządzeń wodnych i zasięg oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, z oznaczeniem nieruchomości wraz z ich powierzchnią, naniesiony na mapę sytuacyjno-wysokościową terenu; 2) zasadnicze przekroje podłużne i poprzeczne urządzeń wodnych oraz koryt wody płynącej w zasięgu oddziaływania tych urządzeń; 3) schemat rozmieszczenia urządzeń pomiarowych oraz znaków żeglugowych; 4) schemat funkcjonalny lub technologiczny urządzeń wodnych. W oparciu o powyższe - art. 128 ust. 1 ww. ustawy - w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki, a w szczególności: la) sposób gospodarowania wodą, w tym charakterystyczne rzędne piętrzenia oraz przepływy; 6) opis urządzenia wodnego, w tym położenie za pomocą współrzędnych geograficznych oraz podstawowe parametry charakteryzujące to urządzenie i warunki jego wykonania. W ocenie Sądu dokonane przez organ ustalenia, że wlot przepustu zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym miał wynosić 133,30 m, a wynosi 133,26, natomiast wylot miał wynosić 133,07 m a znajduje się na rządnej 133,05 m, w świetle przepisu art. 36a ust. 5 prawa budowlanego nie pozostawia z wątpliwości co do charakteru stwierdzonego odstępstwa jako istotnego. Wykonany przepust nie znajduje swojego odpowiednika w decyzji wodnoprawnej wydanej przez Starostę [...], tym samym przeprowadzone przez inwestora zmiany wymagają zmiany pozwolenia wodnoprawnego i w konsekwencji pozwolenia na budowę. Przepisy dotyczące wydania pozwolenia na użytkowanie jak i cel tej instytucji nie pozostawiają wątpliwości, że inwestor, który dokonał istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie może oczekiwać, że uzyska pozwolenie na użytkowanie bez doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. W sprzeczności z wyżej powołanymi przepisami byłby pogląd dopuszczający prowadzenie równoległe postępowania naprawczego i postępowania o wydanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. W kontekście ustalonego stanu faktycznego przez organ II instancji brak jest podstaw do stwierdzenia, że organ II utrzymując decyzję organu I instancji w mocy naruszył przepis art. 138 § 1 k.p.a. Powyższe argumenty powodują, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania w tym art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. nie zasługiwały na uwzględnienie. Za bezzasadne Sąd uznał również zarzuty dotyczące naruszenia art. 32 a specustawy. Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skargę oddalił.