VII SA/Wa 2487/11

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dnia 28 grudnia 2011 r. po rozpoznaniu wniosku I. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] w przedmiocie wycofania wyrobu z obrotu postanawia: przyznać I. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 24 listopada 2011 r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF I. S. w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podniosła, że w wyniku wydania decyzji przez Głównego Inspektora Sanitarnego w dniu [...] października 2010 r. zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej przez co została pozbawiona całkowicie środków do życia. Wnioskodawczyni podała, że obecnie wraz z córką jest "na utrzymaniu niepracującej matki" oraz korzysta z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Wnioskodawczyni oświadczyła, że utrzymuje się z córką z dochodów w wysokości 708,00 złotych miesięcznie. Nie posiada żadnego majątku, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. W związku z niewystarczającymi danymi do rozpoznania złożonego wniosku zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2011 r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie: gdzie wnioskodawczyni wraz z dzieckiem zamieszkuje (dom, mieszkanie) należało podać jego powierzchnię oraz wskazać czy jest ich właścicielem, współwłaścicielem czy też najemcą oraz wskazania stałych kosztów związanych z jego utrzymaniem oraz stałych miesięcznych wydatków jakie ponosi. Zwrócono się także do wnioskodawczyni z zapytaniem czy obecnie jest osobą bezrobotną, jeśli tak czy ma przyznany zasiłek, należało podać od kiedy i w jakiej wysokości oraz czy podejmuje prace dodatkowe np. umowy zlecenia, dorywcze, sezonowe, a jeśli tak, to jakie uzyskuje z tego tytułu dochody, należało podać ich wysokość. Wezwano również wnioskodawczynię do podania z czego lub przy czyjej pomocy utrzymuje się niepracująca matka, na której utrzymaniu pozostaje oraz czy zaciągnęła kredyt lub kredyty, jeśli tak należało podać na jaki cel w jakiej wysokości i ile wynoszą miesięczne spłaty rat, czy je obecnie spłaca i o wskazanie jaka kwota pozostała jeszcze do spłaty. Ponadto zwrócono się do wnioskodawczyni do podania czy oprócz pomocy od matki uzyskuje jeszcze pomoc ze strony innych członków rodziny lub innych osób, organizacji społecznych lub państwowych , jeśli tak należało podać od kogo, w jakiej wysokości lub formie. Oprócz tego wezwano wnioskodawczynię do nadesłania kserokopii wyciągów bądź wykazów z konta bankowego z trzech ostatnich miesięcy. Powyższe wyjaśnienia należało nadesłać do Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W dniu 23 grudnia 2011 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź wnioskodawczyni na powyższe. Nadesłała również kserokopię wyciągów z rachunku bankowego z trzech ostatnich miesięcy. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy). Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku i nadesłanych wyjaśnieniach wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Podała, że jest matką samotnie wychowującą córkę. Wspólnie z dzieckiem utrzymują się z dochodów w wysokości 708,00 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się zasiłek rodzinny w wysokości 68,00 złotych oraz zasiłek z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości 390,00 złotych oraz alimenty na córkę w wysokości 250,00 złotych. W nadesłanych wyjaśnieniach wnioskodawczyni wyjaśniła, że mieszka wraz z dzieckiem u swojej matki, która jest na utrzymaniu jej ojczyma. Nadmieniła również, że matka podjęła pracę na ¼ etatu. Wskazała, że koszt utrzymania mieszkania wynosi ok. 700,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że miesięcznie jej wydatki wynoszą ok. 600,00 złotych. Ponadto wskazała, że zaciągnęła kredyt na prowadzenie działalności gospodarczej w wysokości 14.000,00 złotych, którego miesięczna rata wynosi 360,00 złotych. Kredyt ten spłaca przy pomocy różnych osób. Dodała, że oprócz mamy pomagają jej przyjaciele i rodzina. Wskazała, że do spłaty pozostała jej jeszcze kwota ok. 9.500,00 złotych. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie podejmuje żadnych dodatkowych prac z uwagi na brak miejsca w żłobku dla siedmiomiesięcznego dziecka, którym się opiekuje. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawczyni obecnie jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, nie osiągającą żadnych stałych dochodów. Tym samym należy uznać, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.