VII SA/Wa 2490/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi H. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: przyznać H. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek H. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj., zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z treści złożonego wniosku oraz nadesłanych wyjaśnień wynika, iż H. P. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty w wysokości 881 zł. W uzasadnieniu wniosku wskazał,. że często brak mu gotówki na wyżywienie i ubranie. Wskazał także, że podnosi następujące opłaty woda 70 zł., energia elektryczna 130 zł., gaz 60 zł., leki rehabilitacja 180 zł., żywność, ubrania, środki czystości 441 zł. Do wniosku dołączono dokument PIT z którego wynika, ze wnioskodawca uzyskał dochód w 2015 r. w wys. 13 229 zł. W dodatkowym piśmie złożonym na wezwanie Sądu wskazał, że właścicielem mieszkania, w którym mieszka wnioskodawca jest córka A. G., lokal ma pow. 70 m2, w okresach letnich wnioskodawca korzysta z pomieszczenia socjalnego o pow. 20 m2 w miejscowości W. W. znajdującego się w gospodarstwie rolnym, pojazdów mechanicznych oprócz roweru nie posiada, z żoną wnioskodawca jest w separacji i nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego, nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej. W W. W. na pow. około 4 arów wnioskodawca uprawia warzywa na potrzeby własne i córki. Wnioskodawca dodał, że córka ma gospodarstwo rolne o pow. 5 ha, w którym pomaga w organizacji prac rolnych. Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Utrzymuje się z dochodu w wysokości 881 zł. Nie posiada innego dochodu, ani majątku, który można spieniężyć lub wykorzystać do osiągnięcia dochodu. W tej sytuacji uznano, że opłacenie kosztów sądowych i zawodowego pełnomocnika może wpłynąć na pogorszenie się sytuacji życiowej strony. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.