VII SA/Wa 2497/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: - wstrzymać wykonanie postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2010 r. - Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...], znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 81 c ust. 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj.: Dz.U. Nr 156 z 2006 r, poz. 1118 z późn. zrn.), zwanej dalej "Prawem budowlanym" oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz.U. Nr 98 z 2000 r, poz. 171 z późn. zm.), zwanej dalej "k.p.a.", nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową "[...]" obowiązek przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego W. oceny technicznej wykonanych robót budowlanych przy ociepleniu ścian klatek schodowych, spodu płyt balkonowych i cokołu budynku przy ul. [...] w W. pod względem prawidłowości wykonania i zgodności z obowiązującymi przepisami budowlanymi w terminie dwóch miesięcy od dnia, kiedy niniejsze postanowienie stanie się ostateczne. Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. Nr [...], znak: [...], na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że zażalenie Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" na ww. postanowienie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. W skardze z dnia 26 listopada 2010 r. Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" w W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z [...] października 2010 r, podnosząc, że jego wykonanie czyniłoby niniejszą skargę bezprzedmiotową i naraziłoby skarżącą na dodatkowe znaczne koszty związane z wykonaniem profesjonalnych ekspertyz budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), "Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w§ 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.". Jak wynika z powyższego przepisu, przesłanką wstrzymania wykonania postanowienia jest wykazanie istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżone postanowienie rodzi takie same skutki jak postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji to jest powoduje, że postanowienie organu I instancji staje się prawomocne. W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonego postanowienia rodzi trudne do odwrócenia skutki, polegające na wydaniu określonych kwot pieniężnych na zapłatę wynagrodzenia biegłego z zakresu budownictwa. Bez względu na wynik sprawy, w przypadku sporządzenia opinii skarżący lub organ będą musiały wypłacić biegłemu wynagrodzenie. Nawet w przypadku zwrotu przez organ skarżącemu sumy, którą uiścił tytułem wynagrodzenia, wykonanie postanowienia będzie wiązało się z niepotrzebnym wydatkowaniem środków pieniężnych, niezależnie od tego czy będą to środki należące do skarżącego czy do organu. Mając zatem na uwadze interes skarżącego, organu oraz interes publiczny należy uznać, że wstrzymanie wykonania postanowienia jest w niniejszej sprawie dopuszczalne. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.