VII SA/Wa 2497/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2017 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2016 r., znak [...][...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] S.A. pozwolenia na budowę gazociągu przyłączeniowego [...] do [...] , w ramach realizacji zadania "Przebudowa gazociągu przyłączeniowego do [...]", na działkach nr ewid. [...][...];[...];[...];[...];[...];[...] ; [...];[...];[...], położonych w [...] , gmina [...] , obręb [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że inwestor - [...] S.A. - złożył w dniu 28 sierpnia 2015 r. wniosek (uzupełniony pismem z dnia 22 września 2015 r.) o wydanie pozwolenia na budowę spornej inwestycji, oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania na cele budowlane działkami nr ewid. [...][...];[...];[...];[...];[...];[...] ; [...];[...];[...], , położonymi w [...] , gmina [...] , obręb [...], czym spełnił wymóg określony w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. W odniesieniu do zarzutu odwołania [...] o braku posiadania przez inwestora prawa do dysponowania działką nr ew. [...] na cele budowlane, organ odwoławczy ustalił, że prawo to wynika z ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] , ograniczającej sposób korzystania z działki nr ewid. [...], przez zezwolenie [...] na założenie i przeprowadzenie przez ww. działkę nr ewid. [...] urządzeń do przesyłania gazu w postaci gazociągu [...] w ramach zadania inwestycyjnego pn,: "Przebudowa gazociągu przyłączeniowego do [...]". Ponadto ustalił, że w księdze wieczystej nr [...] w dziale IIl - prawa, roszczenia i ograniczenia, wpisano "ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości obejmującej działkę numer [...] (...) przez zezwolenie inwestorowi - [...] S.A. (...) na założenie i przeprowadzenie przez wyżej opisaną nieruchomość urządzeń służących do przesyłania gazu w postaci gazociągu [...] w ramach zadania inwestycyjnego pn.: Przebudowa gazociągu przyłączeniowego do [...]". Organ odwoławczy wskazał również, że działki nr ewid. [...];[...] ; [...][...];[...];[...][...][...][...][...][...], położone w [...] , na których realizowana jest sporna inwestycja, objęte są zakresem obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] , zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] lutego 2004 r., Nr [...], w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2004 r., nr [...], poz. [...] ze zm.). Tym samym realizacja spornego przedsięwzięcia nie wymagała uzyskania przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. Oceniając projekt budowlany pod kątem art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, organ II instancji stwierdził, że jest on zgodny z ustaleniami ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] , zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] lutego 2004 r., Nr [...] , jak również z decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...], o środowiskowych uwarunkowaniach, stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa gazociągu przyłączeniowego [...][...] dla potrzeb realizacji zadania pn.: Przebudowa gazociągu przyłączeniowego do [...]". Dalej za nieuzasadnione organ odwoławczy uznał zarzuty: - o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania spornej inwestycji na środowisko, - wydania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...] na podstawie innego stanu faktycznego tj. jeszcze przed przedłożeniem mu ostatecznego projektu budowlanego, - naruszenia art. 34 ust. 3 pkt 5 Prawa budowlanego, zgodnie z którym projekt budowlany powinien zawierać informacje o obszarze oddziaływania obiektu, - naruszenia przepisów procesowych - tj. art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 oraz art. 107 k.p.a., ponieważ zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.) organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji. W ocenie organu II instancji projekt został sporządzony zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, i § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r., w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.). Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi - rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640 ze zm.). Stosownie do art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego inwestor złożył oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz przedłożył kompletny projekt budowlany, wykonany przez uprawnione osoby, legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Projektant i sprawdzający złożyli oświadczenia zgodnie z wymaganiami art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego. Do projektu budowlanego dołączono wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia, oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia W przedmiotowej sprawie inwestor spełnił wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego właściwy organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. wniósł [...] zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: - art. 34 ust. 3 pkt. 5 Prawa budowlanego, polegające na jego niezastosowaniu i nie zażądaniu od inwestora informacji o obszarze oddziaływania obiektu, - art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, poprzez uznanie że spełnione zostały wymogi przewidziane przepisami prawa budowalnego do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, - art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, poprzez błędne przyjęcie, że inwestor spełnił wymóg przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie, udziale środowiska w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, podczas gdy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach Wójta Gminy [...] została wydana na podstawie innego stanu faktycznego - tj. przed przedłożeniem ostatecznego projektu budowlanego, - art. 74 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 353 ze zm.) , poprzez przyjęcie, iż dla wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie ma znaczenia rodzaj planowanej inwestycji, - § 2 pkt 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, poprzez zaniechanie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, w szczególności w sytuacji gdy w analogicznych postępowaniach takie oceny są uzyskiwane, - art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez nieuzasadnienie dlaczego zdaniem organu przedmiotowa inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...], - art. 7, 8, 9, 10 oraz 77 k.p.a., poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w całym postępowaniu, w tym prawa do składania wniosków dowodowych, zgłaszania propozycji do przebiegu inwestycji. Skarżący zarzucił również błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonej decyzji polegający na przyjęciu, iż "w świetle obowiązujących przepisów postępowanie o wydanie niniejszej decyzji - pozwolenia na budowę przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko nie jest więc wymagane przepisami ustawy" podczas gdy - w niniejszej sprawie w ogóle nie wydano oceny oddziaływania na środowisko. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga dotyczyła decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] S.A. pozwolenia na budowę gazociągu przyłączeniowego [...] , w ramach realizacji zadania "Przebudowa gazociągu przyłączeniowego do [...]", na działkach nr ewid. [...];[...];[...][...][...];[...] ; [...];[...][...], położonych w [...] , gmina [...] . Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki łub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Wszystkie ww. obowiązki zostały spełnione przez organ architektoniczo-budowlany w tej sprawie. Sporna inwestycja została zlokalizowana na działkach nr ewid. [...];[...];[...][...];[...][...][...];[...];[...][...] , położonych w [...] , gmina [...] , [...]. Teren ten jest objęty zakresem obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] , zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] lutego 2004 r., Nr [...], w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2004 r., nr [...], poz. [...] ze zm.). Obszar oddziaływania obiektu został ustalony w oparciu o przepisy odrębne i wskazany w opisie technicznym projektu budowlanego. W projekcie zagospodarowania terenu podziemnego gazociągu wyznaczono obszar oddziaływania obiektu jako strefę kontrolowaną szerokości 4m (po 2m od osi projektowanego gazociągu). W obszarze tym występują ograniczenia w zagospodarowaniu polegające na zakazie zabudowy. W przypadku gdy, teren na którym ma być realizowana inwestycja objęty był planem miejscowym, obowiązkiem organu było sprawdzenie, czy inwestycja zgodna jest z ustaleniami planu. Nie wymagała zatem uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. W ocenie Sądu słusznie organ uznał, że kwestionowana inwestycja jest zgodna z decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach. Dokonane przez inwestora uzupełnienia dokumentacji projektowej (pismem z dnia 12.10.2015 r.), pozostawały bez wpływu na wcześniej wydaną decyzją środowiskową. We wniosku o wydanie pozwolenia na budowę inwestor wskazał trasę projektowanego gazociągu, taką jak występując o decyzję Wójta Gminy [...] z [...].12.2014r. o środowiskowych uwarunkowaniach,. Decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., w której wskazano na brak potrzeby przeprowadzania oddziaływania na środowiska dla planowanego przedsięwzięcia, była wiążąca dla organów wydających pozwolenie na budowę, na mocy art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016., poz. 353 ze zm.). Jednocześnie Wójt Gminy [...] , wbrew zarzutom skargi, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uzasadnił brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zapis ten był wiążący dla organu architektonczno-budowlanego. Tak długo jak decyzja funkcjonuje w obrocie prawnym, organy wbrew niej nie mają prawa żądać uzupełnienia przez inwestora wniosku o ocenę oddziaływania na środowisko. W konsekwencji podniesiony zarzut skargi był chybiony. Obowiązkiem organu było również sprawdzenie zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi. W niniejszej sprawie przepisami tymi jest rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640 ze zm.) i projekt zagospodarowania terenu spornej inwestycji jest z nimi zgodny. Projekt budowlany był kompletny i spełniał wymagania określone w art. 34 Prawa budowlanego. Zostały do niego dołączone wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia oraz zawiera informację dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt został sporządzony przez uprawnione osoby, legitymujące się aktualnymi na dzień jego sporządzenia zaświadczeniami. Projektant i sprawdzający złożyli oświadczenia zgodnie z wymaganiami art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego. Jeśli zaś chodzi oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, to Sąd w pełni podziela argumentację organu. W księdze wieczystej nr [...] w dziale III - prawa, roszczenia i ograniczenia, wpisano "ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości obejmującej działkę numer [...] (...) przez zezwolenie inwestorowi - [...] S.A. (...) na założenie i przeprowadzenie przez wyżej opisaną nieruchomość urządzeń służących do przesyłania gazu w postaci gazociągu [...] w ramach zadania inwestycyjnego pn.: Przebudowa gazociągu przyłączeniowego do [...] ". Podstawę dokonania wpisu stawiła ostateczna decyzja Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., ograniczającej sposób korzystania z działki nr ewid. [...] , przez zezwolenie [...] S.A. w [...] , na założenie i przeprowadzenie przez ww. działkę nr ewid. [...] urządzeń do przesyłania gazu w postaci gazociągu [...] w ramach zadania inwestycyjnego pn,: "Przebudowa gazociągu przyłączeniowego do [...]". W tym kontekście całkowicie niezasadny jest zarzut skarżącego o braku posiadania przez inwestora tytułu prawnego do nieruchomości nr [...]. Wyjaśnić należy, że aby inwestor mógł złożyć oświadczenie, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, nie musi być właścicielem tej nieruchomości, lub posiadać umowy cywilno-prawnej uprawniającej do korzystania z nieruchomości, ponieważ takie oświadczenie może złożyć też na podstawie innych tytułów, między innymi tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie na podstawie ograniczenia prawa właściciela do korzystania z nieruchomości na rzecz innego podmiotu. Podsumowując, skoro przedstawiony projekt budowlany spełniał wymogi prawa, to zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego organ nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę. Z reguły każda inwestycja powoduje uciążliwości i utrudnienia, co jednak nie oznacza, że wydanie w takiej sytuacji pozwolenia na budowę narusza prawo. W ocenie Sądu, nie można zarzucić organowi odwoławczemu naruszenia przepisów prawa materialnego, wskazanych w skardze, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Dokonano prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r., poz. 718), skargę jako nieuzasadnioną oddalił.