VII SA/Wa 25/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi T. N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ogrodzenia wewnętrznego skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2005 r. na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 kpa, umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego, dotyczące muru pełnego ogrodzenia wewnętrznego pomiędzy posesjami przy ul. [...] [...], a ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu decyzji organ administracyjny podniósł, że ogrodzenie wewnętrzne o wysokości nie przekraczającej 2,20m nie podlega ocenie w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Inwestor nie ma obowiązku uzyskać przy takiej inwestycji ani pozwolenia na budowę, ani też zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych. Nie znaleziono więc podstaw do podjęcia działań w tej sprawie. Odwołanie od tej decyzji złożył W S, podnosząc, iż sprawa dotyczy muru pełnego, nierozebranej ściany budynku garażowo-gospodarczego. Ściana nie jest ażurowa, nie ma w niej prześwitów umożliwiających naturalny przepływ powietrza. Ponadto ściana ta została nakryta dachówką, która wystaje na działkę sąsiednią o 5cm. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy stwierdził na podstawie dokonanych wpisów do dziennika budowy, iż budynek gospodarczy został rozebrany, natomiast część ściany zewnętrznej tego budynku, stojąca w ostrej granicy, została rozebrana do wysokości 1,80m i zaadoptowana jako część murowanego ogrodzenia działki. Część ta nie odbiega wyglądem od pozostałej części ogrodzenia. Organ II instancji podzielił pogląd wyrażony w zaskarżonej decyzji, iż ogrodzenie wewnętrzne nie wymaga pozwolenia na budowę lub jej zgłoszenia. Natomiast organ ten uznał, wobec nieuwzględnienia wniosku zgłoszonego przez stronę, należało wydać decyzję odmawiającą nakazania rozbiórki. Brak natomiast było podstaw do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa. Skargę na tę decyzję wniósł T N. Powołał się na brak jakichkolwiek zmian w stanie zagospodarowania działki od momentu wydania decyzji organu I instancji. Ponadto podniósł, iż właściciel sąsiedniej nieruchomości zrealizował na swojej działce bez jego zgody budynek garażowy, usytuowany 1m od granicy działek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do brzmienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Oceniając niniejszą decyzję w tym aspekcie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził aby została ona wydana z naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie oba organy administracyjne przyjęły, iż inwestor zaadoptował jako część ogrodzenia, część ściany rozbieranego budynku garażowego usytuowanego w granicy działek. Przy czym ta część ogrodzenia, stanowiąca pełną ścianę, nie odbiega od pozostałej części ogrodzenia. Art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016) wymaga jedynie formy zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu budowy ogrodzenia od strony dróg, ulic, placów, terenów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości 2,20m. Przy czym przepisy tej ustawy nie wymagają by ogrodzenie miało charakter ażurowy i nie wskazują materiałów budowlanych, z jakich może być sporządzone ogrodzenie. Skoro zaś ogrodzenie pomiędzy posesjami przy ul. [...][...] i [...][...] w [...], stanowi ogrodzenie między działkami (wewnętrzne) i nie przekracza wysokości 2,20m, brak było podstaw do ingerencji w sprawie tej budowy organów nadzoru budowlanego. Kwestia czy w takim przypadku organ winien wydać decyzję o umorzeniu postępowania, czy też odmówić żądaniu strony wnioskującej (o rozbiórkę części ogrodzenia) w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest rozstrzygana niejednolicie. Sąd w składzie obecnym na gruncie niniejszej sprawy, stoi na stanowisku, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 kpa, to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. W trybie postępowania administracyjnego organ administracyjny załatwia ją przez wydanie decyzji pozytywnej bądź negatywnej. W przypadku więc braku podstaw do wydania nakazu rozbiórki, wydać powinien decyzję odmowną (merytoryczną). I o takie rozstrzygniecie chodzi organowi odwoławczemu, który uznał, iż nie ma w sprawie przesłanki bezprzedmiotowości postępowania z art. 105 § 1 kpa. W takim stanie rzeczy, skoro kontrola sądowa nie wykazała aby zaskarżona decyzja naruszyła prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.