VII SA/Wa 250/09

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy umorzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania budynku mieszkalnego postanawia : przyznać M. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 6 lutego 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez M. K. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodów z tytułu emerytury w wysokości 1.122,00 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że wszystkie pieniądze wydaje na leczenie i opłaty, dlatego nie ma możliwości zaoszczędzenia jakiejkolwiek sumy pieniężnej. Z tego względu nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego, bez spowodowania uszczerbku we własnym utrzymaniu koniecznym. Wnioskodawczyni podała, że posiada działkę o powierzchnię 609 m -, na której znajduje się dom o powierzchni 102 m -. Do wniosku skarżąca dołączyła kserokopię : trzech wyciągów bankowych za okres od 15 września 2008r. do 14 grudnia 2008r. potwierdzających wpływ na jej konto środków z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu emerytury w wysokości 943,96 złotych, zaświadczenia lekarskiego o posiadaniu przewlekłej choroby z dnia 12 lutego 2008r. i skierowania do poradni specjalistycznej rehabilitacyjnej z dnia 4 marca 2008r. oraz kserokopię trzech rachunków z apteki za miesiąc grudzień na łączną kwotę 121,51 złotych. Ponadto wnioskodawczyni załączyła : kserokopię potwierdzenia wpłaty podatku od nieruchomości na kwotę 87,00 złotych, rozliczenia należności za wywóz odpadów stałych z dnia 10 stycznia 2008r. na łączną kwotę 267,23 złotych, rachunków za energię elektryczną z dnia 5 sierpnia 2008r. na kwotę 234,17 złotych, z dnia 3 października 2008r. na kwotę 250,99 złotych oraz z dnia 3 grudnia 2008r. na kwotę 274,85 złotych, faktury VAT z dnia 1 września 2008r. na rzecz Zakładu Usług Komunalnych na kwotę 151,19 złotych oraz z dnia 21 października 2008r. na kwotę 105,83 złotych. Biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanych przez wnioskodawczynię dochodów z tytułu emerytury oraz ponoszone wydatki uznano, że znajduje się ona w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Oceniono, że wnioskodawczyni prowadząc samodzielnie gospodarstwo domowe i dysponując wykazanymi środkami pieniężnymi nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych samodzielnie, bez spowodowania uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.