VII SA/Wa 250/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić B. O. wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem i rozbiórkę budynku gospodarczego na działce o nr [...] położonej przy ul. [...] w K., gmina M. W treści skargi B. O. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, iż jej wykonanie spowoduje znaczne szkody oraz trudne do odwrócenia skutki. W ocenie skarżącej, istnieje realna obawa, że budowa budynku na działce nr ew. [...] w ostrej granicy z działką nr ew. [...] spowoduje ciężkie uszkodzenia budynku należącego do skarżącej, w tym nawet naruszenie jego konstrukcji. Skarżąca dodała, że jest emerytką, przez co konieczność poniesienia kosztów ewentualnych uszkodzeń jej budynku może przewyższać jej możliwości finansowe. Ponadto, w piśmie z dnia 13 kwietnia 2012 r. oraz w piśmie z dnia 20 kwietnia 2012 r. skarżąca poinformowała, iż inwestor przystąpił do wykonywania robót budowlanych, wytyczył obiekt budowlany w terenie oraz dokonał rozbiórki istniejących tam zabudowań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W niniejszej sprawie argumentacja przedstawiona przez skarżącą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie świadczy o wystąpieniu przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie uprawdopodobniła, aby w związku z realizacją spornej inwestycji mogły wystąpić trudne do odwrócenia skutki, zaś szkoda polegająca na ewentualnym powstaniu uszkodzeń należącego do skarżącej budynku może stanowić przesłankę roszczeń odszkodowawczych przed sądem cywilnym. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.