VII SA/Wa 2500/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Ł. na działalność Regionalnego Centrum Likwidacji Szkód Grupy PZU w W. w przedmiocie : odmowy przyznania dopłaty odszkodowania postanawia : odrzucić skargę. J. Ł. pismem z dnia 21 grudnia 2010 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na działalność Regionalnego Centrum Likwidacji Szkód Grupy PZU w W. uzupełnioną pismem z dnia 1 lutego 2011 r. Z nadesłanych przy skardze dokumentów wynika, że pismem z dnia [...] znak : [...] organ odpowiadając na wniosek skarżącego o dopłatę odszkodowania w ramach obowiązkowego ubezpieczenia posiadacza pojazdu mechanicznego Opel Frotera nr rej. [...] wyjaśnił, że nie znajduje podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Wskazał, że w 2006 r. PZU S.A. rozpatrzyło roszczenie zgłoszone w związku z powstałą szkodą z tytułu wypadku drogowego w którym śmierć poniósł syn skarżącego i wypłaciło na rzecz skarżącego oraz jego żony M. Ł. należne odszkodowanie przedstawiając wyczerpujące uzasadnienie zajętego w sprawie stanowiska w piśmie z dnia [...]. Organ wskazał, że twierdzenie o nieotrzymaniu przez skarżącego odszkodowania poza kwotą 4.000,00 złotych nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Z treści skargi wynika, iż jej przedmiotem jest skarga na działalność Regionalnego Centrum Likwidacji Szkód Grupy PZU w W. z powodu negatywnego rozpatrzenia wniosku skarżącego o dopłatę odszkodowania w ramach obowiązkowego ubezpieczenia posiadacza pojazdu mechanicznego Opel Frotera nr rej. [...] za szkodę osobową powstałą w związku z wypadkiem komunikacyjnym z dnia [...], w którym śmierć poniósł syn skarżącego. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W art. 3 § 2 p.p.s.a. wskazano katalog spraw, w jakich sądy administracyjne orzekają, sprawując kontrolę nad działalnością administracji publicznej. Zgodnie z tym katalogiem zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie J.Ł. domaga się od Regionalnego Centrum Likwidacji Szkód Grupy PZU w W. dopłaty do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem pojazdu mechanicznego Opel Frotera nr rej. [...] szkodę, której następstwem była śmierć syna skarżącego. Należy wskazać, że stosownie do treści art. 22 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych do umów ubezpieczenia obowiązkowego, w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 34 ww. ustawy z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Przy czym zgodnie z art. 36 tej ustawy odszkodowanie to ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym. W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż skarga na działalność Regionalnego Centrum Likwidacji Szkód Grupy PZU w W. z powodu negatywnego rozpatrzenia wniosku skarżącego o dopłatę odszkodowania w ramach obowiązkowego ubezpieczenia posiadacza pojazdu mechanicznego jest sprawą do której rozpoznania stosuje się przepisy kodeksu postępowania cywilnego i do rozpoznania której właściwy jest sąd powszechny. A zatem zainicjowane wnioskiem o odszkodowanie czy dopłatę odszkodowania w ramach obowiązkowego ubezpieczenia posiadacza pojazdu postępowanie nie jest postępowaniem administracyjnym do którego mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest natomiast powołany do kontrolowania działań (bezczynności) organów państwa, które podejmowane są w ramach prowadzonego przez nie postępowania cywilnego. Tylko w przedmiocie aktów administracyjnych wskazanych w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sąd administracyjny właściwy jest do rozpoznania skargi. W związku z powyższym, zaskarżona działalność jako nieobjęta zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez Sąd, a to oznacza, że skargę której jest przedmiotem należało odrzucić. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.