VII SA/Wa 2502/24

PostanowienieWSA w Warszawie2025-05-21

Skład orzekający: Lucyna Staniszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, wydane na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Pismo organu administracji publicznej o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, wydane na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego w trybie skargi na czynność administracji publicznej. Taki środek zaskarżenia nie przysługuje, a stan taki można kontestować jedynie poprzez skargę na bezczynność organu. W związku z tym, skarga na takie pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Spółka C. sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Zarządu Dzielnicy [...] Miasta W. z dnia 11 marca 2025 r., którym pozostawiono bez rozpoznania jej wniosek z dnia 17 sierpnia 2023 r. Spółka uważała, że czynność pozostawienia wniosku bez rozpoznania ma cechy czynności z zakresu administracji publicznej podlegającej zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Lucyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. w W. na pismo Zarządu Dzielnicy [...] Miasta W. z 11 marca 2025 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę C. sp. z o.o. w Warszawie wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę pismo Zarządu Dzielnicy [...] Miasta W. z 11 marca 2025 r. w postaci pozostawienie bez rozpoznania jej wniosku z dnia 17 sierpnia 2023 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Podstawowym zagadnieniem w przedmiotowej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia skargi na inną czynność administracji w postaci pozostawienie bez rozpoznania przez Prezydenta W. wniosku z dnia 17 sierpnia 2023 r. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 z póżn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt l-4a. W przedmiotowej sprawie zachodzi rozważenie czy skarga dotyczy aktów wskazanych w pkt 1-3 art. 3 cyt ustawy. Z treści skargi wynika bowiem jednoznacznie, iż nie jest to skarga na bezczynności organu. W treści skargi, jasno wyartykułowano wolę skarżącego, że ,,W ocenie spółki wnoszącej skargę czynność pozostawienia sprawy bez rozpoznania posiada wszelkie cechy pozwalające na zakwalifikowanie jej do czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wbrew twierdzeniom skarżącej, pozostawienie wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego. Na samo pozostawienie wniosku bez rozpoznania, nie przysługuje środek zaskarżenia do organu wyższego stopnia, ani tym bardziej skarga do sądu administracyjnego, a stan taki można kontestować jedynie poprzez skargę na bezczynność organu. W tym stanie rzeczy zaskarżone pismo nie mieści się w granicach aktów, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest to bowiem wyłącznie pismo procesowe organu – o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania. Nie sposób go także zakwalifikować jako skargę na bezczynność organu administracyjnego ani też decyzję administracyjną, postanowienie, jak i jako inną czynność z zakresu administracji. I jak wskazano wyżej należałoby uruchomić tryb postępowania związany z bezczynnością organu administracyjnego. Dopiero w takim przypadku służy skarżącym w konsekwencji (po wyczerpaniu środków zaskarżenia) skarga do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 2024, poz. 935 z późn. zm.), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło