VII SA/Wa 2505/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. i M. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wyłączenia z użytkowania budynku mieszkalnego postanawia: oddalić wniosek A. S. i M. S. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2011 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję organu I instancji oraz nakazał skarżącym niezwłocznie wyłączyć w całości z użytkowania budynek mieszkalny jednorodzinny, usytuowany na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] w Z. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na wadliwość decyzji oraz daleko idące negatywne skutki dla skarżących. Skarżący podnieśli, że nie przyjęli zaproponowanego im przez gminę lokalu zamiennego, nie spełniającego standardów umożliwiających godne egzystowanie i zmuszeni są do korzystania z uprzejmości rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W niniejszej sprawie skarżący nie uzasadnili swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sposób wyczerpujący, co uniemożliwia jego uwzględnienie przez Sąd. Stwierdzili wyłącznie, że są zmuszeni do korzystania z uprzejmości rodziny, gdyż nie przyjęli zaproponowanego im przez gminę lokalu zamiennego. Nie wyjaśnili jednak, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Argumentacja przedstawiona przez skarżących nie jest wystarczająca dla uwzględnienia złożonego wniosku, gdyż nie wskazuje na faktyczne wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.