VII SA/Wa 2509/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2016 r. w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 10 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 16 lutego 2016 r. W dniu 29 lutego 2016 r. skarżący, za pośrednictwem operatora pocztowego, nadał do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, pismo procesowe z dnia 24 lutego 2016 r. zatytułowane "odpowiedź na postanowienie". Przedmiotowe pismo zostało przekazane do tutejszego sądu w dniu 4 marca 2016 r. Zarządzeniem z dnia 11 marca 2016 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania treści z pisma z dnia 24 lutego 2016 r. tj. o wskazanie czy stanowi ono zażalenie na postanowienie z dnia 10 lutego 2016 r., w terminie 7 dni pod rygorem uznania, iż pismo skarżącego z dnia 24 lutego 2016 r. jest zażaleniem na postanowienie z dnia 10 lutego 2016 r. W dniu 21 marca 2016 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym pismo zatytułowane: "odpowiedź na wezwanie do sprecyzowania pisma WSA w Warszawie z dnia 11 marca 2016 r." W piśmie wskazał, iż nie zgadza się z zarządzeniem w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. Wobec treści ww. pisma, Sąd uznał, iż stanowi ono zażalenie na postanowienie wydane w niniejszej sprawie w dniu 10 lutego 2016 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do treści art. 194 § 2 ppsa zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie odpis zaskarżonego postanowienia z dnia 10 lutego 2016r. został doręczony skarżącemu w dniu 16 lutego 2016 r. Natomiast zażalenie za datę wniesienia zażalenia należy uznać 4 marca 2016 r., bowiem w sytuacji gdy pismo wniesione zostało do niewłaściwego sądu lub organu, decydująca dla zachowania terminu jest data przekazania pisma przez niewłaściwy organ lub sąd do właściwego sądu (por. postanowienie NSA z 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 3185/14, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ – dalej: CBOSA). W tym stanie należało uznać, że skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2016 r. z uchybieniem terminu o którym mowa w art. art. 194 § 2 ppsa. Skutkiem uchybienia terminu jest odrzucenie zażalenia. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.