VII SA/Wa 251/09

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 kwietnia 2009r. po rozpoznaniu wniosku T. S. i D.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. S. i D. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej postanawia: 1. przyznać T. S. i D. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 7 kwietnia 2009r. do Sądu wpłynęły formularze wniosków o przyznanie prawa pomocy T. S. i D. S., w którym wnoszą o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze względu na fakt, iż wnioskodawcy są małżonkami prowadzącymi wspólne gospodarstwo domowe postanowiono rozpoznać wnioski wnioskodawców wspólnie jednym postanowieniem. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasadny odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie wnioskodawcy w złożonych wnioskach wykazali, że nie są w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym i utrzymują się z dochodów w wysokości 2.317,68 złotych brutto miesięcznie. Skarżący zakreślili w formularzu, że posiadają działkę o pow. 2000 m - z magazynem oraz garaż o pow. 100 m -. Wnioskodawcy podali, że miesięcznie ponoszą następujące wydatki tj: opłata za czynsz w wysokości 463,96 złotych, opłata za telefon w wysokości 70,00 złotych, opłatę za energię elektryczną w wysokości 50,00 złotych, opłata za gaz w wysokości 20,00 złotych. Wnioskodawczyni oświadczyła, że średnio miesięcznie wydaje 206,00 złotych na leki Biorąc pod uwagę wysokość wykazanych dochodów z których utrzymują się wnioskodawcy uznano, że nie są oni w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Oceniono, że poniesienie tego wydatku wykracza poza możliwości finansowe wnioskodawców. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawcy nie mogą ponosić kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że w niniejszej sprawie został uiszczony wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200,00 złotych. Powyższe wskazuje, że wnioskodawcy są w stanie zgromadzić z uzyskiwanych dochodów środki na ponoszenie ewentualnie pozostałych kosztów sądowych w sprawie, które nie będą wyższe niż te dotychczas poniesione. Uznano, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie w całości przez wnioskodawców nie spowoduje utraty płynności finansowej i nie przyczyni się do uszczerbku w utrzymaniu koniecznym wnioskodawców. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.