VII SA/Wa 2511/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2511/10 ze skargi A. W. na działanie Marszałka Województwa [...] w sprawie skargi na przebieg i ocenę egzaminu na prawo jazdy postanawia odrzucić skargę A. W. pismem z dnia 19 listopada 2010 r. wniósł skargę na odpowiedź Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2010 r. w sprawie odwołania skarżącego z dnia [...] września 2010 r. od wyniku egzaminu na prawo jazdy. Marszałek Województwa [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ew. oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Przepis zawarty w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. określa, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej min. poprzez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 ww. artykułu. W punktach 1 - 4 art. 3 § 2 ww. ustawy wymieniono 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sądy administracyjne kontrolują również akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej i akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż ww., podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie A. W. wniósł skargę na sposób rozpoznania jego odwołania od wyniku egzaminu na prawo jazdy. Tryb rozpoznawania skarg na przebieg i wynik egzaminu na prawo jazdy określa rozporządzenie Rady Ministrów z 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. z 2005 r. Nr 217 poz. 1834 ze zm.). § 31 pkt 8 tego rozporządzenia stanowi, że osoba, która przystąpiła do egzaminu państwowego, może zgłaszać, za pośrednictwem dyrektora ośrodka egzaminowania, do właściwego organu nadzoru, skargi i zastrzeżenia co do jego przebiegu i oceny. Natomiast pkt 9 stanowi, że właściwy organ nadzoru przesyła do dyrektora ośrodka egzaminowania informację o sposobie załatwienia złożonej skargi lub zastrzeżenia. Nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych sprawuje na mocy art. 112 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108 poz. 908 ze zm.) marszałek województwa. W niniejszej sprawie Marszałek Województwa [...] pismem z dnia [...] października 2010 r. udzielił odpowiedzi na skargę (zatytułowaną jako odwołanie) A. W. złożoną w trybie § 31 pkt 8 ww. rozporządzenia od wyniku egzaminu z dnia 21 września 2010 r. w trybie § 31 pkt 9 ww. rozporządzenia. Analizując niniejszą sprawę należy wskazać, że zdaniem Sądu wynik i ocena z egzaminu praktycznego na prawo jazdy nie jest decyzją administracyjną. Etap egzaminowania realizowany przed Wojewódzkim Ośrodkiem Ruchu Drogowego nie wszczyna postępowania administracyjnego, bowiem zaczyna się ono od momentu przesłania do starostwa odpowiedniej dokumentacji z wynikami egzaminu. Natomiast procedura skargowa wszczęta przed Marszałkiem jest realizowana w trybie Rozdz. VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zw. dalej k.p.a., i nadal nie wszczyna postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania prawa jazdy. Stanowisko Marszałka realizowane w ramach nadzoru nad czynnościami Wojewódzkim Ośrodkiem Ruchu Drogowego, nie jest decyzją administracyjną, ani też innym aktem z zakresu administracji o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jest to bowiem zawiadomienie o załatwieniu skargi, do czego zobowiązuje treść przepisu art. 237 § 3 k.p.a. (por. orzeczenie WSA w Białymstoku z dnia 21.05.2008 r., II SA/Bk 22/08 LEX nr 523142, oraz wyrok WSA w Krakowie z 2 marca 2010 r. III SA/Kr 539/09). Zawiadomienie takie jest czynnością materialno-techniczną. Nie jest więc decyzją administracyjną, a wskazane w art. 238 § 1 k.p.a. elementy tego zawiadomienia nie są elementami decyzji administracyjnej z art. 107 § 1 k.p.a. (vide: Łaszczyca Grzegorz, Martysz Czesław, Matan Andrzej, Komentarz do art. 238 kpa [w:] G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I i II, Zakamycze, 2005). Także NSA w wyroku z 14 września 2005 r., I OSK 105/05 (LEX nr 194985) stwierdził, że zawiadomienie o sposobie załatwienia takiej skargi nie jest decyzją administracyjną, nie jest też aktem o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Natomiast ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego (post. NSA z dnia 9 grudnia 1999 r., III SAB 7/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 27). Na marginesie można wskazać, że dopiero w następnych stadiach tego procesu, tj. w postępowaniu prowadzonym przed starostą, przysługiwać będzie stronie prawo odwołania od decyzji w przedmiocie wydania (niewydania) prawa jazdy (art. 127 k.p.a.). Biorąc powyższe pod uwagę, na etapie egzaminowania w procesie uzyskiwania przez kandydata uprawnień do kierowania pojazdami nie mamy w ogóle do czynienia ze sprawą administracyjną. Z istoty kontroli administracji publicznej przez sądy administracyjne (art. 184 Konstytucji RP) wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie, przy czym zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Natomiast w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia ze sprawą sądowoadministracyjną, stąd wniesienie skargi w sprawie nie podlegającej kognicji sądów administracyjnych jest niedopuszczalne. Na marginesie należy zauważyć, że nawet gdyby uznać, że odpowiedź na skargę Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2010 r. wyczerpuje przesłanki by zakwalifikować ją jako inną czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, która została wskazana w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to i tak skarga w niniejszej sprawie podlegałaby odrzuceniu. Skarga do sądu administracyjnego na taką czynność wyczerpującą art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., byłaby możliwa po spełnieniu wymogów określonych w art. 52 § 1 i 3 p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§ 1). Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§3). Należy wskazać, że z akt administracyjnych sprawy nie wynika, by strona wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, tym samym jej wniesienie do sądu z tego względu też byłoby niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o p.p.s.a., skarga, podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.