VII SA/Wa 252/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2011 r. sprawy ze skargi G. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: GINB), działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu odwołania G. N. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...], odmawiającej stwierdzenia na wniosek G. N. nieważności decyzji Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. i L. L. pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego - obory dla bydła o obsadzie 64 DJP, o pow. zabudowy - 1001 m2, kubaturze - 4979 m3, powierzchni użytkowej 933 m2- kategoria obiektu II, oraz szamba komunalnego V=5 m na działce o nr geod. [...] położonej w miejscowości L. gm. L., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] Wójt Gminy L., działając na podstawie art. 46a ust. 7 pkt 4 w zw. z art. 46 ust. 1 i art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150) oraz na podstawie art. 104 kpa w zw. z § 3 ust. 1 pkt 90 ppkt a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), ustalił środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku obory o obsadzie 80 DJP we wsi L. w obrębie istniejącego gospodarstwa rolnego na działce oznaczonej nr geod. [...] w obrębie wsi L. Następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...] Wójt Gminy L. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego – obory, dla obsady inwentarza do 80 DJP z kanałami na płynne odchody zwierzęce (na gnojowicę) zlokalizowanymi pod budynkiem wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej (przyłącze energetyczne, wodociągowe i zbiornik na ścieki komunalne). W dniu [...] kwietnia 2009 r. Starosta L., działając w oparciu o art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm. (dalej: Prawo budowlane) wydał decyzję nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą dla J. i L. L. pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego – obory dla bydła o obsadzie 64 DJP, o pow. zabudowy - 1001 m2, kubaturze - 4979 m3, powierzchni użytkowej 933 m2- kategoria obiektu II, oraz szamba komunalnego V=5 m na działce o nr geod. [...] położonej w miejscowości L. gm. L. W dniu 5 lutego 2010 r. do Wojewody [...] wpłynął wniosek G. N. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...]. We wniosku G. N. zarzuciła decyzji naruszenie art. 24 § 1 pkt 1 kpa, gdyż w składzie Samorządowego Kolegium Odwoławczego orzekającym w sprawie odwołania od decyzji o warunkach zabudowy zasiadała ta sama osoba, która sporządziła dla inwestora raport oddziaływania na środowisko. Podniosła również zarzut naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego ze względu na naruszenie istotnych postanowień decyzji o warunkach zabudowy oraz niezgodność decyzji Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2009 r. z decyzją Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] o środowiskowych warunkach realizacji inwestycji i brak wnikliwego zbadania sprawy inwestycji. G. N. podniosła, że decyzją Starosty L. zatwierdzono szambo o pojemności 5m3 co stoi w oczywistej sprzeczności z warunkiem zawartym w decyzji Wójta Gminy L. o środowiskowych warunkach realizacji inwestycji, w której określono, że ścieki bytowe należy przechowywać w planowanym do wykonania zakrytym szczelnie zbiorniku o pojemności min. 10 m3. Zwróciła przy tym uwagę, że odległość zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe powinny wynosić co najmniej 30 m. od okien i drzwi zewnętrznych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz magazynów spożywczych. Zarzuciła również, że przy projektowaniu obory pominięto faktyczne położenie tej inwestycji względem jej nieruchomości, co miało wpływ na wadliwe ustalenie odległości od inwestycji. Wskazała, że planowana inwestycja ma powstać w odległości ok. 10,5 m. od jej domu, ok. 13,5 m. od studni oraz ok. 10 m. od piwnicy na artykuły spożywcze. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...], Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. i L. L. pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego - obory dla bydła o obsadzie 64DJP, o pow. zabudowy - 1001 m2, kubaturze - 4979 m3, powierzchni użytkowej 933 m2- kategoria obiektu II, oraz szamba komunalnego V=5 m3 na działce o nr geod. [...] położonej w miejscowości L. gm. L. Rozpatrując odwołanie G. N. od powyższej decyzji GINB stwierdził, że w niniejszej sprawie inwestorzy wypełnili dyspozycję art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego tj. złożyli wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - zgodne ze wzorem zawartym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz. U. z 2003 r., Nr 120, poz. 1127 ze zm.). Organ stwierdził, że projekt budowlany inwestycji jest zgodny z warunkami decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...], ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla zabudowy zagrodowej, której przedmiotem jest budowa budynku inwentarskiego - obory, dla obsady inwentarza do 80 DJP, z kanałami na płynne odchody zwierzęce (na gnojowicę) lokalizowanymi pod budynkiem wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej (przyłącze energetyczne, wodociągowe i zbiornik na ścieki komunalne), na części działki o nr ew. [...], wieś L., gm. L. GINB zwrócił uwagę, że zgodnie z warunkami zawartymi w ww. decyzji dopuszcza się wzniesienie budynku parterowego o wysokości od terenu do kalenicy dachu 8,5m, o dachu dwuspadowym o jednakowych kątach nachylenia połaci dachowych wynoszących od 20°-35°. Ponadto budynek inwentarski winien zostać usytuowany w wyznaczonej na załączniku graficznym strefie zabudowy gospodarczej, a powierzchnia zabudowy nie powinna przekraczać 1250 m . Z projektu budowlanego wynika, że wysokość jednokondygnacyjnego budynku inwentarskiego wynosi 8,22 m (rys. 06, karta nr 16), powierzchnia zabudowy 1001,22 m2, zaś kąt nachylenia połaci dachowej 25° (część opisowa, karta nr 5 oraz przekrój A-A, nr rys. 06, str. 16). Sporny budynek inwentarski został usytuowany w wyznaczonej na załączniku graficznym do decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...] strefie zabudowy gospodarczej. GINB wskazał, że ściana północno-wschodnia budynku bez otworów okiennych i drzwiowych znajduje się w odległości około 4 m od granicy z działką o nr ew. [...]. Dodatkowo w części opisowej projektu budowlanego (str. 2, pkt 2.2 Projektowane zagospodarowanie terenu) znajduje się stwierdzenie: "w części północnej na działce nr [...] obok istniejących zabudowań w odległości 4 m od granicy działki sąsiedzkiej (...) projektuje się oborę dla bydła". Organ zauważył, że takie usytuowanie budynku jest zgodne z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75. poz. 690 ze zm.). Ponadto GINB zauważył, że przedmiotowa inwestycja znajduje się w zabudowie zagrodowej, do której zastosowanie ma § 36 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.. Zgodnie z tym przepisem w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległości pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe do 10 m3, od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi powinny wynosić co najmniej 5 m, przy czym nie dotyczy to dołów ustępowych w zabudowie jednorodzinnej od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego. Nawiązując do tej regulacji organ wskazał, że z planu zagospodarowania terenu wynika, iż projektowane szambo komunalne zostało usytuowane w odległości około 22 m od granicy z działką o nr ew. [...], około 13 m od drogi i około 18 m od budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...]. Ponadto zgodnie z § 6 ust. 3 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. z 1997 r. Nr 132, poz. 877) odległości zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce, mierzone od pokryw i wylotów wentylacyjnych powinny wynosić co najmniej, 15 m od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich oraz od magazynów środków spożywczych, a także obiektów budowlanych przetwórstwa rolno-spożywczego oraz 4 m od granicy działki sąsiedniej. Zaprojektowana w ścianie północno-zachodniej pokrywa zamkniętego zbiornika na płynne odchody zwierzęce znajduje się w odległości około 7,5 m i ok. 25 m od granicy z działką o nr ew. [...] oraz około 55 m i ok. 60 m od budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...]. Ponadto organ dostrzegł nieprawidłowości w wydanej decyzji. Wskazał, że wyloty wentylacyjne zaprojektowane od strony południowej na równi z kalenicą, liniowo na szczycie dachu znajdują się w odległości około 16 m od granicy z działką o nr ew. [...] i około 25 metrów od budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...]. W ocenie GINB tak zaprojektowane wyloty wentylacyjne nie spełniają warunku określonego w decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] ustalającej środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku obory o obsadzie 80 DJP na działce o nr ew. [...] we wsi L. odnośnie usytuowania wylotów wentylacyjnych, ponieważ zgodnie z tą decyzją przewody wentylacyjne należy usytuować w połaci dachowej od strony południowej poniżej kalenicy (od strony południowej). Ponadto GINB zwrócił uwagę na wewnętrzną sprzeczność warunku zawartego w decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r., a dotyczącego sytuowania wrót planowanego obiektu. Z planu zagospodarowania terenu oraz z rzutu parteru (nr rys.02, str 12) wynika, że wrota planowanego obiektu zostały zaprojektowane w ścianach szczytowych (południowo- wschodniej i północno-zachodniej) budynku inwentarskiego. Zgodnie z warunkami określonymi w ww. decyzji Wójta Gminy L. wrota należy zaprojektować w ścianie podłużnej budynku inwentarskiego od strony południowej obiektu. Z planu zagospodarowania terenu wynika, że ściana podłużna (południowo-zachodnia) projektowanego budynku inwentarskiego została usytuowana równolegle do granicy z działką o nr ew. [...]. Natomiast z dalszej części warunku wynika, że nie "należy lokalizować wrót od strony dz. geod. [...] lub w ścianie szczytowej budynku od strony zachodniej". W konsekwencji organ uznając, że warunek ten jest sam w sobie sprzeczny, uznał, że brak jest podstaw do jednoznacznego stwierdzenia, że został on naruszony. Dodatkowo GINB zauważył nieprawidłowość dotyczącą zaprojektowanych otworów okiennych. Wskazał bowiem, że z rzutu parteru (rys. 02, str. 12) oraz części opisowej projektu budowlanego (str.7) wynika, iż w ścianie południowo-zachodniej w pomieszczeniu technicznym i zlewni zostały zaprojektowane trzy okna otwierane. Nie odpowiada to warunkowi decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r., która nie zezwoliła na projektowanie otworów okiennych otwieranych w ścianie podłużnej południowej obiektu (dopuszczalna jest tylko funkcja oświetlenia bez wentylacji). Tym niemniej GINB ocenił, że powyższe uchybienia nie mogą prowadzić do stwierdzenia, iż weryfikowana decyzja Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] rażąco narusza w/w art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, z uwagi na niezgodność projektu budowlanego z decyzją Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] ustalającą środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku obory o obsadzie 80 DJP na działce o nr ew. [...] we wsi L., a tym samym do stwierdzenia nieważności decyzji Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...], znak: [...]. Odnosząc się do podnoszonego przez skarżącą zarzutu dotyczącego niezgodności projektu budowlanego w części dotyczącej szamba komunalnego o pojemności 5 m3 z decyzją Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r., ustalającą środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia, przewidującą zbiornik o pojemności min. 10 m3 GINB wyjaśnił, że warunek ten nie odnosi się do projektowanego szamba komunalnego. Wyjaśnił, że zbiornik określony w decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r. ma służyć gromadzeniu ścieków bytowych. Zgodnie z definicją zawartą w art. 9 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.) ściekami bytowymi są ścieki z budynków mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego oraz użyteczności publicznej, powstające w wyniku ludzkiego metabolizmu lub funkcjonowania gospodarstw domowych oraz ścieki o zbliżonym składzie pochodzące z tych budynków. Natomiast projektowane szambo komunalne ma na celu zapewnienie prawidłowego użytkowania projektowanego budynku inwentarskiego i nie służy gromadzeniu ścieków bytowych. Za bezpodstawny GINB uznał także zarzut skarżącej, że sporna inwestycja została wydana z naruszeniem § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, bowiem w projektowanym budynku inwentarskim nie został zaprojektowany szczelny zbiornik na gnojowicę. Zgodnie z § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia zbiorniki na płynne odchody zwierzęce powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne; zbiorniki zamknięte powinny być szczelnie przykryte płytą zaopatrzoną w otwór wejściowy i wentylacyjny. Z projektu budowlanego (przekrój A-A, nr rys. 06, str. 16) wynika, że zbiornik na gnojowicę posiada dno i ściany nieprzepuszczalne. Zaopatrzony jest w otwór wentylacyjny oraz posiada zamykany otwór wejściowy - rys. 12 projektu budowlanego. Organ nie podzielił również zarzutu skarżącej, że projektowany zbiornik na gnojowicę jest zbiornikiem otwartym i tym samym winien zostać on usytuowany zgodnie z § 6 ust. 4 i 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie. GINB zauważył, że projektowany zbiornik na gnojowicę jest zbiornikiem zamkniętym, w związku z czym nie może mieć zastosowania § 6 ust. 4 i 6 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej określający jakie odległości od innych obiektów budowlanych winny być zachowane przy projektowaniu otwartych zbiorników na płynne odchody zwierzęce. Wskazał jednocześnie, że zarzuty dotyczące postępowań w sprawie środowiskowych warunków realizacji inwestycji, warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie mogą być przedmiotem postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Powyższa decyzja GINB z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez G. N. Skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja nie może zostać zaakceptowana, w sytuacji, gdy z treści jej uzasadnienia wynika, że doszło do rażącego naruszenia prawa przy wydaniu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorom pozwolenia na budowę. W jej ocenie GINB nie zauważył przesłanek rażącego naruszenia prawa, w związku z czym wniosła o ustalenie istnienia tych przesłanek przez Sąd. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Na wstępie należy stwierdzić, że stwierdzenie nieważności aktu administracyjnego w postaci decyzji lub postanowienia może być wynikiem nadzwyczajnego postępowania administracyjnego polegającego na weryfikacji ostatecznej decyzji lub postanowienia, zachodzi wyłącznie w ściśle określonych przypadkach i stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji określonej w art. 16 kpa. Instytucja ta służy wzruszeniu i wyeliminowaniu z obrotu prawnego aktu dotkniętego kwalifikowanymi wadami prawnymi wymienionymi enumeratywnie w art. 156 § 1 kpa. Jedną z tych przesłanek określoną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa jest wydanie decyzji (lub postanowienia) z rażącym naruszeniem prawa. W rezultacie stwierdzenie nieważności pozostającego w obrocie ostatecznego postanowienia i tym samym naruszenie pewności obrotu prawnego powinno być uzasadnione przede wszystkim wagą naruszenia prawa, tzn. jego rażącym charakterem. Należy jednak w tym miejscu podkreślić, że z rażącym naruszeniem prawa mamy do czynienia w sytuacji, gdy interpretacja obowiązującego przepisu prawa nie nasuwa jakichkolwiek wątpliwości i którego treść bez żadnych sporów może zostać ustalona, zaś organ narusza go w sposób oczywisty i nie dający się w żadnej mierze pogodzić z zasadą praworządności. Innymi słowy z rażącym naruszeniem prawa mamy do czynienia wówczas, gdy pozostawienie takiego postanowienia ze względu na oczywiste i niepodlegające sporom interpretacyjnym naruszenia prawa materialnego lub procesowego nie jest w żadnej mierze możliwe do pogodzenia z obowiązującym porządkiem prawnym. Ponadto za rażące naruszenie prawa uznaje się takie naruszenie porządku prawnego, które wywołuje nieakceptowalne skutki społeczno-gospodarcze. Zaznaczenia wymaga, że postępowanie nieważnościowe ma charakter nadzwyczajny, wyjątkowy, w związku z czym do wyeliminowania z obrotu prawnego ostatecznej decyzji nie wystarczy stwierdzenie istnienia uchybień i wad w wydanym akcie administracyjnym. Wspomniane naruszenia przepisów prawa materialnego muszą zostać ocenione jako kwalifikowane, nie do pogodzenia z zasadą praworządności obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym. Rozstrzygając niniejszą sprawę Sąd doszedł do przekonania, że GINB prawidłowo odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. i L. L. pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego - obory dla bydła o obsadzie 64 DJP, o pow. zabudowy - 1001 m2, kubaturze - 4979 m3, powierzchni użytkowej 933 m2- kategoria obiektu II, oraz szamba komunalnego V=5 m na działce o nr geod. [...] położonej w miejscowości L. gm. L. W pierwszej kolejności należy wskazać, że wydana decyzja o pozwoleniu na budowę oraz będący jej integralną częścią zatwierdzony projekt budowlany są zgodne z decyzją Wójta Gminy L. z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...] w sprawie warunków zabudowy. Przedmiotową decyzją określono warunki dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego – obory, dla obsady inwentarza do 80 DJP z kanałami na płynne odchody zwierzęce (na gnojowicę) zlokalizowanymi pod budynkiem wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej (przyłącze energetyczne, wodociągowe i zbiornik na ścieki komunalne). Jak słusznie zauważył organ dopuszcza ona wzniesienie budynku parterowego o wysokości od terenu do kalenicy dachu 8,5m, o dachu dwuspadowym o jednakowych kątach nachylenia połaci dachowych wynoszących od 20°-35° o nieprzekraczalnej powierzchni zabudowy 1250 m. Warunkom tym odpowiada projekt budowlany, zgodnie z którym wysokość jednokondygnacyjnego budynku inwentarskiego wynosi 8,22 m (rys. nr 6, karta nr 16), powierzchnia zabudowy 1001,22 m2, a kąt nachylenia połaci dachowej 25° (część opisowa, karta nr 5 oraz przekrój A-A, rys. nr 6, str. 16). Ponadto budynek inwentarski został usytuowany w wyznaczonej na załączniku graficznym do decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...] strefie zabudowy gospodarczej. Dodatkowo usytuowanie budynku jest zgodne z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75. poz. 690 ze zm.). Dodatkowo wbrew twierdzeniom skarżącej, zatwierdzony projekt budowlany zasadniczo jest zgodny także z postanowieniami decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] o środowiskowych warunkach realizacji inwestycji. Wprawdzie wyloty wentylacyjne zaprojektowane od strony południowej na równi z kalenicą, liniowo na szczycie dachu znajdują się w odległości około 16 m od granicy z działką o nr ew. [...] i około 25 metrów od budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...] nie spełniają warunku określonego w ww. decyzji, ponieważ zgodnie z tą decyzją przewody wentylacyjne należy usytuować w połaci dachowej od strony południowej poniżej kalenicy (od strony południowej). Tym niemniej niezgodność ta nie ma charakteru rażącego. Rażącego charakteru nie ma także niezgodność zatwierdzonego projektu budowlanego z decyzją o środowiskowych warunkach realizacji inwestycji w części dotyczącej zaprojektowanych otworów okiennych. Z projektu budowlanego wynika, że w ścianie południowo-zachodniej w pomieszczeniu technicznym i zlewni zostały zaprojektowane trzy okna otwierane, podczas gdy ww. decyzja Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r. nie zezwoliła na projektowanie otworów okiennych otwieranych, tym niemniej stwierdzenie takiego uchybienia nie może – w ocenie Sądu - skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Zaprojektowanie trzech okien otwieranych stanowi niewielkie odstępstwo od ww. decyzji biorąc pod uwagę rozmiary i kubaturę obiektu budowlanego. Dodatkowo nie pogarsza w żaden sposób sytuacji prawnej skarżącej i nie wpływa negatywnie na jej nieruchomość. Jako prawidłowe należy także ocenić stanowisko organu, zgodnie z którym nie można twierdzić o niezgodności z decyzją ustalającą warunki środowiskowe w sytuacji, gdy część warunków nie spójnego charakteru, szczególnie w kontekście postępowania nadzwyczajnego prowadzonego w trybie nieważnościowym. Skoro istnieje sprzeczność warunku dotyczącego sytuowania wrót projektowanej obory brak jest podstaw do jednoznacznego stwierdzenia, że został on naruszony. W związku z powyższym za niezasadny należy uznać zarzut skarżącej rażącego naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego ze względu na naruszenie istotnych postanowień decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] o środowiskowych warunkach realizacji inwestycji. Wprawdzie w ocenie Sądu decyzja Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] zawiera pewne uchybienia, w tym także polegające na niezgodności z decyzją Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] o środowiskowych warunkach realizacji inwestycji (w części dotyczącej wylotów wentylacyjnych oraz otworów okiennych), jednakże nie mają one charakteru rażącego, co uzasadniałoby konieczność jej eliminacji w trybie stwierdzenia nieważności. Odnosząc się do problemu odległości pokryw i wylotów wentylacji zgodzić się należy z organem, że do spornej inwestycji zastosowanie znajduje § 36 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., zgodnie z którym odległości pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe do 10 m3, od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi powinny wynosić co najmniej 5 m, przy czym nie dotyczy to dołów ustępowych w zabudowie jednorodzinnej od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego. Projektowane szambo komunalne zostało usytuowane w odległości około 22 m od granicy z działką o nr ew. [...], około 13 m od drogi i około 18 m od budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...], co wypełnia warunki określone w ww. przepisie. Zatwierdzony projekt budowlany jest również zgodny z § 6 ust. 3 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. z 1997 r. Nr 132, poz. 877) w zakresie odległości zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce, mierzone od pokryw i wylotów wentylacyjnych pokrywa zamkniętego zbiornika na płynne odchody zwierzęce znajduje się w odległości około 7,5 m i ok. 25 m od granicy z działką o nr ew. [...] oraz około 55 m i ok. 60 m od budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...]. Za niezasadny należy również uznać zarzut skarżącej dotyczący niezgodności projektu budowlanego w części dotyczącej szamba komunalnego o pojemności 5 m3 z decyzją Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r., ustalającą środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia, przewidującą zbiornik o pojemności min. 10 m3 Skoro bowiem przewidziany w projekcie budowlanym zbiornik na nieczystości nie służy gromadzeniu ścieków bytowych, lecz ma na celu zapewnienie prawidłowego użytkowania projektowanego budynku inwentarskiego, to nie ma do niego zastosowania warunek określony w decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2008 r. G. N. w swoim wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] zarzuciła także rażące naruszenie art. 24 § 1 pkt 1 kpa, z tego względu, że w składzie Samorządowego Kolegium Odwoławczego orzekającym w sprawie odwołania od decyzji o warunkach zabudowy zasiadała ta sama osoba, która sporządziła dla inwestora raport oddziaływania na środowisko. Nawiązując do tego zarzutu należy zauważyć, że tego rodzaju naruszenie prawa może stanowić co najwyżej podstawę do prowadzenia innego trybu nadzwyczajnego, a mianowicie wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 3 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27 kpa. Biorąc zatem pod uwagę niekonkurencyjność trybów nadzwyczajnych i odrębność przesłanek stwierdzenia nieważności i wznowienia postępowania tego rodzaju zarzut nie mógł stanowić podstawy stwierdzenia nieważności decyzji Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...], lecz wznowienia postępowania. Reasumując organy nadzoru budowlanego orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo odmówiły stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...]. W sprawie tej bowiem nie doszło do rażącego naruszenia prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Nie zaistniała także inna przesłanka kwalifikowanego naruszenia prawa określona w katalogu powołanego przepisu uzasadniająca eliminację objętej postępowaniem nadzorczym decyzji ostatecznej. Zdaniem Sądu nawet ewentualne naruszenie prawa jakie nastąpiło przy wydawaniu weryfikowanej decyzji z pewnością nie miało charakteru rażącego i – jakkolwiek mogło stanowić podstawę np. uchylenia decyzji w postępowaniu zwykłym – to nie może być podstawą do stwierdzenia jej nieważności. Za eliminacją decyzji Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] nie przemawiają również skutki społeczno-gospodarcze. Co więcej, właśnie stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z powodu wystąpienia naruszeń mniejszej wagi powodowałoby w niniejszej sprawie negatywne skutki społeczno-gospodarcze. Zarzuty skarżącej, która wywodzi, że z treści uzasadnienia zaskarżonej wynika, że doszło do rażącego naruszenia prawa przy wydaniu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorom pozwolenia na budowę świadczą w istocie o niezrozumieniu charakteru nadzwyczajnego postępowania nieważnościowego i nie mogą zostać uznane za uzasadnione. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.