VII SA/Wa 2524/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Jarecka po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie zlecenia przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] Wojewoda [...] uchylił własne postanowienie z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] zlecające Prezydentowi W. przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego. W zaskarżonym postanowieniu zawarto pouczenie, że postanowienie jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie. W dniu 29 września 2015 r. A. K. (dalej jako skarżący) wniósł za pośrednictwem organu skargę na trzy akty administracyjne wydane przez Wojewodę [...], w tym na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, a także postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W sprawie niniejszej należało zatem zbadać, czy zaskarżone postanowienie Wojewody [...], którym uchylono postanowienie zlecające Prezydentowi W. przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, podlega kontroli sądu administracyjnego. Analiza przedstawionych wyżej kategorii postanowień, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego prowadzi do wniosku, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Wojewody [...] nie należy do żadnej z tych kategorii. Przedmiotowe postanowienie nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie kończy postępowania w sprawie. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia nie jest ono również postanowieniem, na które w myśl art. 141 k.p.a. służy zażalenie. Wskazać należy, że stosownie do treści art. 141 k.p.a. zażalenie, będące środkiem zaskarżenia od postanowień, przysługuje tylko w razie, gdy tak stanowi Kodeks postępowania administracyjnego, zaś kodeks w sytuacji takiej, jak rozpoznawana w niniejszej sprawie, nie przewiduje środka zaskarżenia. Ponadto zaskarżony akt nie został wydany w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym. Wobec powyższego zaskarżone postanowienie, jako nieobjęte zakresem właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanych wyżej przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez Sąd, a to oznacza, że skargę której jest przedmiotem należało odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na względzie Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.