VII SA/Wa 2526/11

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2011 r. po rozpoznaniu wniosku K. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi K. R. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2011 r. znak: [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści postanowienia postanawia: przyznać K. R. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 5 grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy K. R., w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych . Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Podała, że utrzymują się z dochodów w wysokości 1.444,27 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się emerytura wnioskodawczyni w wysokości 778,02 złotych oraz dochód uzyskiwany przez małżonka z tytułu renty inwalidzkiej w wysokości 666,25 złotych. Wnioskodawczyni wskazała, że posiada dom o pow. 160 m ², nieruchomość rolną o pow. 3,93 ha oraz nieruchomość o pow. 355 m². Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie mają z mężem innych dochodów z których mogłaby ponieść należne koszty sądowe. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy wnioskodawczyni podniosła, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i męża. Mając na względzie powyższe dane uznano, że skarżąca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawczynię i jej małżonka są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i małżonka. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.