VII SA/Wa 2529/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić skargę A. P. W dniu 1 października 2012 r. wpłynęła do Sądu za pośrednictwem organu skarga A. P. reprezentowanej przez pełnomocnika J. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r., nr [...]. Zarządzeniem z dnia 25 października 2012 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej wnuczki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wskazano, że ani pełnomocnictwo główne, ani pełnomocnictwo substytucyjne nie upoważniają J. A. do reprezentowania skarżącej wnuczki przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na powyższe, J. A. nadesłała pełnomocnictwo dalsze (akt notarialny Rep. A nr [...]), które swym zakresem nie obejmowało prawa do reprezentacji przed sądami administracyjnymi. Wskazała, że wnuczka na stałe przebywa w A. Zarządzeniem z dnia 16 listopada 2012 r. zobowiązano J. A. do wskazania a. adresu zamieszania A. P. – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, w związku z uznaniem, że skarga została wniesiona przez osobę niemogącą być pełnomocnikiem. Poinformowano jednocześnie J. A., iż jako babcia skarżącej, nie spełnia wymogów z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), w związku z powyższym nie może być pełnomocnikiem A. P. Zgodnie bowiem z art. 35 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Wskazano również, że skoro J. A. nie może był pełnomocnikiem skarżącej A. P., Sąd nie może uwzględnić jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika dla A. P., albowiem wniosek winien być podpisany osobiście przez A. P.. Zaznaczono, że po wskazaniu adresu zamieszkania A. P. w A. Sąd będzie prowadził dalszą korespondencję z A. P. Wezwanie zostało odebrane przez J. A. w dniu 23 listopada 2012 r. Z akt sądowych sprawy wynika, że J. A. nie wykonała, w zakreślonym terminie, zarządzenia Sądu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przepis art. 34 p.p.s.a. stanowi, że strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników co oznacza, że skargę może wnieść strona osobiście lub jej pełnomocnik, przy czym należy rozumieć, że chodzi o osobę pełnomocnika, która jest w stanie przedłożyć ważne i skuteczne pełnomocnictwo do działania w imieniu reprezentowanego, a nie o osobę, która nie może być w ogóle uznana za pełnomocnika z racji braku spełnienia przesłanek ustawowych do działania. Jeżeli skarga zostanie wniesiona przez osobę niemogącą być pełnomocnikiem albo niemającą pełnomocnictwa zachodzi niedopuszczalność skargi, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i podlega ona odrzuceniu (vide - Kabat A. komentarz do art. 58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LEX 2009). W niniejszym przypadku niedopuszczalność skargi związana jest z faktem wniesienia jej przez osobę niemogącą być pełnomocnikiem. W tym stanie rzeczy, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.