VII SA/Wa 253/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. J. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] listopada 2015 r. nr [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący – A. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części ogrodzenia, tj. bramy wraz z furtką o łącznej ich długości 4,23 m i wysokości 1,7 m wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia do organu administracji architektoniczno – budowlanej. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku skarżący podniósł, że wniosek ten jest uzasadniony niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jakie wywoła wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę części ogrodzenia. Wyjaśnił, że brama wraz z furtką została zamontowana w sposób trwały, zapobiegający zdejmowaniu i kradzieży. Doprowadzenie do wykonania decyzji będzie w istocie oznaczało zniszczenie zainstalowanych części bramy i uniemożliwienie ich ponownego zamontowania w przypadku uchylenia decyzji przez Sąd. W ocenie skarżącego okoliczność ta jest wystarczającą przesłanką do udzielenia tymczasowej ochrony sądowej przed możliwością wyegzekwowania rozstrzygnięcia organu nadzoru budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Z kolei niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ.). Podkreślenia jednak wymaga, że Sąd, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie może pomijać oczywistych, wynikających z akt sprawy okoliczności, które jednoznacznie przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonych aktu lub czynności, funkcjonujących w obrocie prawnym (por. postanowienia NSA: z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 64/13, z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 464/14, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasadnicze znaczenie w sprawie ma zaś okoliczność, że zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji nakładającą na stronę skarżącą obowiązek rozbiórki części ogrodzenia, tj. bramy wraz z furtką o łącznej ich długości 4,23 m i wysokości 1,7 m. Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, z samej istoty tej czynności powoduje trudne do odwrócenia skutki (tak: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 276/05, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stąd też Sąd, przy ocenie przesłanek uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji z urzędu wziął pod uwagę charakter obowiązku nią nałożonego. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji podniesiono, że brama wraz z furtką została zamontowana w sposób trwały, zapobiegający zdejmowaniu i kradzieży. Doprowadzenie do wykonania decyzji będzie w istocie oznaczało zniszczenie zainstalowanych części bramy i uniemożliwienie ich ponownego zamontowania w przypadku uchylenia decyzji przez Sąd. Należy zatem uznać, że dokonanie nakazu rozbiórki części ogrodzenia, tj. bramy wraz z furtką doprowadzi z pewnością do zniszczenia co najmniej części użytych do jej budowy materiałów budowlanych oraz będzie wiązało się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych. Nadto ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku również będzie wymagał poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy. Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zatem spełniona i uprawdopodobniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.