VII SA/Wa 2530/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. R. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] lipca 2016 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 listopada 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Skarżący złożył zażalenie na ww. zarządzenie oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 16 lutego 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 28 marca 2017 r. oddalił zażalenie R. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 10 listopada 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. W związku z ww. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z 16 lutego 2017 r., pismem z dnia 6 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 10 listopada 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z 28 kwietnia 2017 r. R. P. ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 maja 2017 r. odrzucił skargę R. P. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lipca 2016 r., z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi. Pismem z dnia 16 maja 2017 r. wezwano skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 8 czerwca 2017 r. R. P. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 15 maja 2017 r. Nadesłał ponadto wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, wypełniając jedynie rubryki dotyczące wskazania wnioskodawcy i adresu, zakresu żądania i podpisu. Zarządzeniem z 27 czerwca 2017 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie wszystkich rubryk formularza - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2017 r. sygn. akt II OZ 746/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2017 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. W dniu 4 sierpnia 2017 r. wpłynął złożony na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie referendarza sądowego rozpoznanie kolejnego złożonego w niniejszej sprawie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne. Zauważyć bowiem trzeba, że postanowieniem z dnia 15 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. P. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lipca 2016 r., a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 lipca 2017 r. oddalił zażalenie R. P. wniesione na to postanowienie. Mając zatem na uwadze, że na skutek wydania przez NSA postanowienia z dnia 18 lipca 2017 r. wydane w niniejszej sprawie postanowienie z dnia 15 maja 2017 r. o odrzuceniu skargi jest prawomocne od dnia 18 lipca 2017 r., stwierdzić należy, że rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne. W związku z powyższym postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy należało zatem umorzyć, na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.