VII SA/Wa 2537/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-12-22

Skład orzekający: Katarzyna Pakuła-Getka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawcy spełniają przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
Wnioskodawcy wykazali, że ich sytuacja finansowa i życiowa uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Niskie dochody, konieczność utrzymania syna z chorobą, zajęcie emerytury przez komornika oraz brak oszczędności wskazują na niemożność poniesienia kosztów postępowania sądowego i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy M. J. i M. J. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, złożyli podpisany przez oboje formularz, przedstawiając swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną. Sąd ocenił, że ich dochody (emerytura, renta socjalna syna) są niskie, a sytuacja życiowa (choroba syna, zajęcie emerytury przez komornika) uzasadnia przyznanie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Przyznano M. J. i M. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2014 r. po rozpoznaniu wniosku M. J. i M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. J. i M. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezpodstawne zarzutów wniesionych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: przyznać M. J. i M. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 21 listopada 2014r. do Sądu wpłynął formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy M. J. i M. J. w którym wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Formularz wniosku został podpisany jedynie przez M. J. Wskutek powyższego pismem z dnia 1 grudnia 2014r. w wykonaniu zarządzenia z tej samej daty wezwano wnioskodawcę M. J. do usunięcia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podpisanie nadesłanego do Sądu formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF lub nadesłanie do Sądu nowego wypełnionego i podpisanego formularza PPF. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma pod rygorem pozostawienia wniosku M. J. bez rozpoznania. W dniu 9 grudnia 2014 r. do Sądu wpłynął uzupełniony i podpisany formularz wniosku PPF przez oboje wnioskodawców. We wniosku przedstawili swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawcy w złożonym wniosku wykazali, iż nie są w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z synem. Podali, że utrzymują się z dochodów w wysokości 1.750,00 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się emerytura wnioskodawczyni w wysokości 1.130,00 złotych oraz renta socjalna syna w 620,00 złotych. Wnioskodawca jest osobą chorą, ubiega się o rentę z tytułu wypadku przy pracy. Wnioskodawcy podkreślili, że syn jest chory na poważną chorobę, której schorzenie wskazali we wniosku. Wnioskodawczyni dodała, że dochód jej z tytułu emerytury został zajęty przez komornika. Wnioskodawcy posiadają dom o pow. 120 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 5300 m². Oświadczyli, że nie posiadają oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W ocenie orzekającego przedstawiona we wniosku przez wnioskodawców sytuacja finansowa i życiowa wskazuje, że kwalifikują się oni do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Dochody z jakich utrzymują się wnioskodawcy wraz z synem są niskie i nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło