VII SA/Wa 254/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na czynności Komendanta Głównego Policji w przedmiocie wydania zaświadczenia oraz wydania uwierzytelnionej kserokopii pisma postanawia: oddalić wniosek S. P. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2010 r. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek S. P. o uzupełnienie postanowienia z dnia 12 maja 2010 r. oddalającego wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odrzucającego skargę. Pismem z dnia 29 czerwca 2010 r. (data nadania w UP) S. P. wniósł o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 14 czerwca 2010 r. w zakresie art. 157 § 1 ppsa w zw. z art. 166 ppsa. Skarżący wniósł także "by Sąd wydał rozstrzygnięcie w przedmiocie" rozpoznania wniosku z dnia 29 czerwca 2010r. o uzupełnieniu postanowienia Sądu z dnia 14 czerwca 2010r. oraz by na podstawie art. 141 § 4 ppsa "uzasadnienie postanowienia Sądu zawierało faktyczną podstawę rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Natomiast na mocy art. 166 w/w ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie, co do którego skarżący wniósł wniosek o uzupełnienie, zapadło w formie postanowienia, więc zgodnie z powyższymi przepisami rozstrzygnięcie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia zapada w formie postanowienia na posiedzeniu niejawnym. Sąd stwierdza, że postanowienie z dnia 14 czerwca 2010 r. zawiera rozstrzygnięcie co do całości wniosku skarżącego z dnia 31 maja 2010 r. (data nadania w UP). Przedmiotem posiedzenia było bowiem rozpoznanie wskazanego wniosku. Rozstrzygnięcie jest pełne i zawiera wszystkie elementy, które powinno zawierać postanowienie, w tym przedmiot skargi, który został określony jako "w zakresie wydania zaświadczenia oraz wydania uwierzytelnionej kserokopii pisma". Przedmiotowy wniosek nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Ponownie należy wskazać, jak to już uczyniono w postanowieniu z dnia 14 czerwca 2010r., że w ocenie Sądu, składanie kolejnych wniosków o uzupełnienie postanowień Sądu zmierza w konsekwencji do zmiany rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi S. P. i spowodowania rozpoznania skargi na działanie Komendanta Głównego Policji, co w niniejszym trybie nie jest możliwe. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 157 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.