VII SA/Wa 2540/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S.A. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Z. S.A. z siedzibą w Warszawie (dalej: "skarżąca"), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzje Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) postanowił uzależnić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji od uiszczenia przez stronę skarżącą kaucji w wysokości 4. 400.000,00 zł (słownie cztery miliony czterysta tysięcy złotych) na zabezpieczenie roszczeń inwestora B. sp. z o.o. z siedzibą w W., w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia. Korespondencja zawierająca odpis powyższego postanowienia została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 lutego 2017 r. Pismem z dnia 13 marca 2017 r. (data wpływu) skarżąca wniosła o przedłużenie terminu do uiszczenia kaucji do 19 kwietnia 2017 r. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2017 r. wynika, że do dnia 31 maja 2017 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części skarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy jednak wskazać, że w przypadku decyzji o pozwoleniu na budowę ustawodawca przewidział możliwość uzależnienia wstrzymania wykonania decyzji od wpłacenia kaucji w myśl art. 35a ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Brzmienie przywołanego przepisu dowodzi, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż ta, jaka mogłaby wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r. uzależnił wstrzymanie wykonania decyzji od uiszczenia kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora. Wobec faktu nieuiszczenia przez skarżącą, w zakreślonym 30-dniowym terminie, powyższej kaucji, wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej musi podlegać oddaleniu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), w związku z art. 35a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.