VII SA/Wa 2541/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko, sędzia WSA Andrzej Siwek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi A P na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. odmówiło zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] lipca 2018 r., znak [...]. Postanowienie organu zapadło w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy. W stosunku do A. P. (dalej: "skarżący") toczyło się postępowanie dotyczące skierowania na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. 23 lipca 2018 r. wpłynęło pismo skarżącego, w którym wniósł o zawieszenie przedmiotowego postępowania - na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 w związku z art. 140 k.p.a. - do czasu zakończenia postępowania w sprawie usunięcia wpisu w ewidencji kierowców wobec zatarcia ukarania za wykroczenia. Organ wskazał, że z treści art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wynika, iż zawieszenie postępowania na podstawie tego przepisu może nastąpić wyłącznie przed rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Tymczasem w sprawie o skierowaniu A. P. na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami postępowanie administracyjne zostało ostatecznie zakończone decyzją z [...] lipca 2018 r. Skargę na powyższe postanowienie z dnia [...] sierpnia 2018 r., wniósł A. P., zarzucając, że do wydania decyzji z [...] lipca 2018 r. doszło z rażącym naruszeniem art. 10 § 1 k.p.a., albowiem nie został on zawiadomiony przez organ o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem, czym uniemożliwiono mu złożenie wniosku o zawieszenie postępowania przed wydaniem decyzji. W cenie skarżącego, takie postępowanie organu naruszyło art. 8 § 1 k.p.a. Skarżący stwierdził, że jego wniosek był zasadny, albowiem w razie zatarcia ukarania za wykroczenia, punkty karne zostałyby usunięte z ewidencji, a w związku z tym wniosek [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji z 11 lipca 2014 r. o skierowanie skarżącego na badania psychologiczne zostałby wycofany. W tej sytuacji organ naruszył art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 10 i art. 8 § 1 k.p.a. W ocenie skarżącego wydanie [...] lipca 2018 r. decyzji nie stanowiło proceduralnej przeszkody do uwzględnienia jego wniosku, bowiem organ jest związany decyzją od chwili jej doręczenia stronie, tymczasem wniosek wpłynął do organu 23 lipca 2018r, zaś decyzja została doręczona skarżącemu 26 lipca 2018 r. Skarżący zwrócił uwagę, że w postanowieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. powołało się na decyzję Starosty [...], zaś ten organ nie orzekał w jego sprawie. Wreszcie, skarżący podniósł, że skład organu kolegialnego w jego sprawie został zmieniony pomimo, że w ustawie z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych brak przepisów dopuszczających możliwość zmiany wyznaczonego składu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania od organu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Ponadto organ wskazał, że błędne wskazanie Starosty [...] zostało sprostowane, a także, że przepisy prawa nie wymagają, aby sprawy dotyczące tej samej osoby rozpatrywał ten sam skład orzekający. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria kontroli, w ocenie Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. stanowi, że postępowanie administracyjne zawiesza się, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W sytuacji jak w niniejszej sprawie na dzień wpływu wniosku skarżącego decyzja była już wydana, zatem, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie było podstaw do zawieszenia postępowania. Wniosek taki wynika z samej treści tego przepisu, który wskazuje, że wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia – czyli decyzja ta nie została jeszcze wydana. Co więcej, organ nie miał obowiązku zawiesić postępowania z urzędu, albowiem postępowanie, na które powołuje się skarżący (dotyczące usunięcia punktów z ewidencji kierowców w związku z zatarciem ukarania za wykroczenia), nie ma wpływu na postępowanie w sprawie skierowania kierowcy na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Bez znaczenia jest bowiem to, czy karalność danego wykroczenia uległa przedawnieniu (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2018 r., sygn. akt I OSK 2349/16, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Kwestia zatarcia ukarania jest instytucją prawa karnego, działa na przyszłość nakazując traktowanie ukaranego jako osoby niekaranej. Dla sfery prawa administracyjnego instytucja ta nie ma większego znaczenia, zwłaszcza dla zdarzeń prawnych, z którymi była związana. Zatarcie karalności za wykroczenia drogowe nie podważa faktu dopuszczenia się naruszeń przepisów ruchu drogowego. Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 10 § 1 oraz art. 8 § 1 k.p.a. Sąd stwierdza, że dotyczą one postępowania zakończonego wydaniem [...] lipca 2018 r. decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., nie zaś bezpośrednio postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonego postanowienia. Tutejszy Sąd badał analogiczny zarzut w sprawie o sygnaturze VII SA/Wa 2235/18. Zarzut powołania się przez organ odwoławczy na decyzję "Starosty [...]" nie zasługuje na uwzględnienie. Ta omyłka pisarska jest oczywista nawet dla skarżącego, a także pozostaje ona bez wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutu prawidłowości składu, skarżący nie wskazał, aby którakolwiek z osób zasiadających w składzie organu kolegialnego nie miała prawa w nim zasiadać, zaś – jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę – przepisy ustawy z dnia 2 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 570) nie zobowiązują do utrzymywania tego samego składu osobowego organu kolegialnego dla wszystkich rozstrzygnięć w sprawach dotyczących jednej osoby. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd orzekał w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także postanowienie, rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.