VII SA/Wa 2548/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Izby Wytrzeźwień w Z. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] września 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na posiadanie produktów leczniczych zawierających środki odurzające i substancje psychotropowe postanawia: odmówić Izbie Wytrzeźwień w Z. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Strona skarżąca, Izba Wytrzeźwień w Z., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie VII SA/Wa 2548/14 złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W treści wniosku strona skarżąca podniosła, że posiada status jednostki budżetowej, ze środków budżetowych pochodziłyby środki, które musiałaby wnieść jako koszty sądowe w niniejszej sprawie. Podniosła też, że pominięcie izb wytrzeźwień w uregulowaniach ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii powoduje dezorganizację wszystkich 52 jednostek działających w P., byłoby zatem niesprawiedliwe, aby Izba Wytrzeźwień w Z. z bardzo niskiego budżetu ponosiła koszty związane z funkcjonowaniem wszystkich 52 jednostek. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane wówczas, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Podkreślić jednocześnie należy, że zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie (art. 199 ustawy), udzielenie stronie prawa pomocy przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do sytuacji wyjątkowych. Biorąc pod uwagę okoliczności wynikające ze złożonego wniosku oraz dodatkowych dokumentów stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, że nie posiada środków na poniesienie kosztów postępowania. Podkreślić przede wszystkim należy, że sama okoliczność, iż środki na uiszczenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie pochodziłyby ze środków budżetowych, nie stanowi podstawy do przyznania prawa pomocy, które jest formą dofinansowania z budżetu państwa. Wskazać też trzeba, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że skoro ustawodawca nie przewidział generalnego zwolnienia jednostek sektora finansów publicznych od kosztów sądowych, jednostki te powinny uwzględniać w swojej działalności koszty niezbędne do prowadzenia postępowań sądowych, albowiem w przeciwnym wypadku zostaną pozbawione możliwości realizacji swych praw przed sądem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2010 r. II OZ 650/10 LEX nr 673947, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2010 r. I SO/Wa 19/10 LEX nr 620354, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2013 r. V SA/Wa 1987/12 LEX nr 1440979). Za przyznaniem stronie skarżącej prawa pomocy nie może przemawiać również argument wskazujący, że uregulowania prawne stanowiące podstawę zaskarżonej decyzji odnoszą się do wszystkich izb wytrzeźwień działających w P.. Jak wynika z treści art. 246 powołanej ustawy jedyną przesłanką uzasadniającą przyznanie stronie prawa pomocy może być jej trudna sytuacja materialna. Sytuacja finansowa wnioskodawcy nie uzasadnia natomiast przyznania jej prawa pomocy. Jak wynika z dokumentów nadesłanych w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia złożonego wniosku, strona skarżąca na dzień 29 listopada 2014 r. posiadała na rachunku bankowym środki pieniężne w kwocie 27.176,86 zł. W niniejszej sprawie wpis od skargi należny jest w wysokości 200 zł, wysokość innych wpisów, które mogłyby się w tej sprawie pojawić w związku z ewentualnym wnoszeniem przez stronę środków odwoławczych od wydawanych w niej orzeczeń wynosiłaby natomiast 100 zł. Okoliczności te pozwalają na przyjęcie, że wnioskodawca jest w stanie z posiadanych środków ponieść koszty sądowe w niniejszej sprawie. Mając powyższe względy na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.