VII SA/Wa 2549/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku skarżącej Stowarzyszenia [...] w [...] o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącej wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę W skardze został także zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej postanowienia. W uzasadnieniu skargi wskazano okoliczności, że w przypadku braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w postaci budowy ekranów akustycznych. Podkreślono przy tym, że budowę będzie wiązała się ze znacznym nakładem środków publicznych. W przypadku zaś, ewentualnego uchylenia niniejszej decyzji w wyniku rozpoznania przez Sąd skargi, zajdzie konieczność przywrócenia stanu poprzedniego – poprzez rozbiórkę ekranów akustycznych. Opisana zaś sytuacja, wygeneruje po stronie organu znaczne koszty. Ponadto w uzasadnieniu wskazano, że budowa ekranów akustycznych spowoduje powstanie niebezpieczeństwa trudnych do odwrócenia skutków, także po stronie skarżącej, bowiem budowa spornych ekranów może spowodować ograniczenie dopływu światła dziennego do sal lekcyjnych, a także ograniczenie widoczności dla pojazdów wyjeżdzających z nieruchomości skarżącego przez bramę od strony ul. [...]. Wskazano także przy tym, że w wyniku realizacji projektu "Nowy przebieg drogi krajowej nr [...] – odcinek [...] od. [...] do ul. [...] w [...]", skarżący zostanie pozbawiony większości miejsc parkingowych od strony ul. [...]. Dlatego też, koniecznym będzie zapewnienie nowych miejsc parkingowych od strony ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym miejscu podkreślenia wymaga okoliczność, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie ma charakteru obligatoryjnego, zatem sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, nawet, jeśli zostaną spełnione przesłanki od zaistnienia, których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których należą: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Od tej zasady ustawodawca przewidział dwa wyjątki dotyczące aktów prawa miejscowego, które weszły w życie, oraz aktów lub czynności, których wstrzymanie wykonania wyłącza ustawa szczególna. Ponadto należy podkreślić, że twierdzenia skargi w tym zakresie winny zostać skonkretyzowane w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym /V. B. Dauter, Komentarz do art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stan prawny 02.04.2016 r., Lex Omega/. W niniejszej sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji w ocenie Sądu sprowadza się wyłącznie do ogólnikowego wymienienia potencjalnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto, argumentacja wnoszącej skargę w tym zakresie pozbawiona jest skonkretyzowanych odesłań do materiału dowodowego, przez co Sąd pozbawiony jest możliwości ich weryfikacji. W tym kontekście należy podkreślić, że strona powołuje we wniosku m.in. okoliczność "mogących wystąpić" ograniczeń dopływu energii słonecznej do sal lekcyjnych, czy też ograniczenia widoczności dla pojazdów. W tym zaś zakresie, w ocenie Sądu powołane okoliczności nie powodują niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody, a przede wszystkim – ewentualna możliwość odwrócenia tychże skutków – jest jak najbardziej w pełni realna i przy tym wykonalna. Ponadto, powołane w skardze zarzuty dotyczące skarżonej decyzji nie mogą stanowić uzasadnienia dla ww. wniosku. Wynika to zwłaszcza z faktu, że uregulowana w art. 61 § 3 P.p.s.a. ochrona tymczasowa jest odrębną instytucją od kontroli legalności aktu, wydanego przez organ, której w postępowaniu sądowoadministracyjnym dokonuje sąd (m.in. w zakresie ograniczenia w dostępie do energii słonecznej). Sąd analizując okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdził, że przytoczone przez skarżącą argumenty dotyczące możliwości ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji, a więc skutkujące potencjalną rozbiórką przedmiotowych ekranów akustycznych (w przypadku ich wybudowania), spowodują po stronie organu powstanie znacznych kosztów nie zasługują na uznanie. Skarżąca przede wszystkim nie przytoczyła konkretnych danych, które świadczyłyby, iż wykonanie zaskarżonej decyzji - tj. prowadzenie robót budowlanych przez inwestora wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia szkody w wymaganym ustawą, wymiarze znacznym. Przy czym należy zwrócić uwagę na szczególny charakter rozstrzygnięć dotyczących pozwoleń na budowę. "Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek." (por. WSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. VII SA/Wa 2842/16). Zatem w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie wystarczy jedynie wskazać okoliczności, które ulegną zmianie w wyniku rozpoczęcia prac budowlanych. Warto podkreślić, iż w przypadku zaskarżenia a zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę prowadzenie przez inwestora prac budowlanych odbywa się na jego ryzyko, zatem winien on mieć świadomość konsekwencji wynikających z negatywnych dla niego konsekwencji. "Zauważyć należy, że co do zasady wybudowanie w oparciu o pozwolenie na budowę jest możliwe do odwrócenia, zaś koszt przywrócenia do stanu poprzedniego obciąża inwestora. Nie oznacza to, że decyzje dotyczące pozwolenia na budowę nie mogą spowodować powstania skutków materialnych i prawnych dla innych podmiotów aniżeli inwestor. Jednak w przypadku złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu, skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek." (por. postanowienie WSA z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. VII SA/Wa 2109/15) Wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter wyjątkowy, zatem obowiązek przedstawienia okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. "Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę." (por. NSA w postanowieniu z dnia 15.01.2015 r., sygn. I OZ 1236/14) W przedmiotowej sprawie skarżąca nie wywiązała się z tego obowiązku. Reasumując ochrona tymczasowa przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie służy zabezpieczeniu strony przed wszystkimi skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio wiążącymi się z jej wykonaniem, mogącymi stanowić znaczną szkodę lub być trudnymi do odwrócenia. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, iż strona w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił odmówić wstrzymania wykonania decyzji.