VII SA/Wa 255/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant ref. staż. Magdalena Bąba, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2015 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę Prezydent [...] w związku z pismem Centralnej Wojskowej Przychodni Lekarskiej "[...]" w W. wszczął w dniu [...] września 2014r postępowanie administracyjne w przedmiocie skierowania A. S. na badania lekarskie w trybie art. 75 ust 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r o kierujących pojazdami ( Dz.U. z 2014r, poz. 600 ze zm.). Następnie decyzją z dnia [...] września 2014r wydaną na podstawie art. 99 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r o kierujących pojazdami - skierował A. S., posiadającego uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kat. B, na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w W. z powodu otrzymania informacji, że istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania A. S. decyzją z dnia [...] listopada 2014r utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium przywołało treść art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Natomiast w myśl art. 75 ust 1 pkt 5 ww. ustawy badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Starosta wydaje decyzję w tym zakresie z urzędu, na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego uzyskanych w ramach wykonywania zadań własnych ( art. 99 ust 2 pkt 1 lit a w/w ustawy ) bądź zawiadomienia właściwych organów orzekających o niepełnosprawności lub niezdolności do pracy ( art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. c w/w ustawy ). Zdaniem Kolegium w ustalonym stanie faktycznym sprawy wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami. Lekarz specjalista neurolog pismem z dnia [...] września 2014r powiadomił Wydział Komunikacji, iż w wyniku przeprowadzonego badania lekarskiego wnosi o dokonanie oceny predyspozycji zdrowotnych A. S. do kierowania pojazdami zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r w sprawie badań lekarskich kierowców osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Kolegium Odwoławcze przyjęło, że powiadomienie lekarskie stanowiło wystarczającą podstawę do skierowania A. S. na badania lekarskie gdyż pochodzi od lekarza specjalisty neurologa, który znając dokumentację medyczną pacjenta potrafi wiarygodnie ocenić jego aktualny stan zdrowia. Organ odwoławczy podkreślił, iż decyzja w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie nie jest równoznaczna z pozbawieniem prawa jazdy. Celem skierowania na badania jest sprawdzenie, czy w stosunku do osoby, która już posiada uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi nie występują przeciwwskazania uzasadniające cofnięcie prawa jazdy. Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, że istotą przytoczonych przepisów jest ciągłe dbanie o bezpieczeństwo w ruchu drogowym poprzez kontrolowanie stanu zdrowia nie tylko osób, które starają się o dopuszczenie do udziału w ruchu w charakterze kierujących pojazdami, ale także eliminowanie z ruchu tych którzy utracili warunki zdrowotne po uzyskaniu uprawnień do kierowania lub u których przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów nie zostały ujawnione w toku badania przez wydaniem prawa jazdy. Za bezzasadny uznał organ zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. wyjaśniając, że skarżącego pouczono o jego prawach w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, które zostało mu doręczone. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. S. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. art. 8 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie mu czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu administracyjnym i uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszenia wniosków dowodowych na podstawie art. 78 § 1 k.p.a., 2. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez wynikające z naruszenia art. 8 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a także niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, 3. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak jakiegokolwiek odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Skarżący wniósł o uchylenie obu decyzji wraz z zasądzeniem kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Oceniając zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem sąd uznał, iż nie narusza ona prawa. W ocenie Sądu organ słusznie skierował skarżącego na badanie lekarskie przyjmując istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia. O zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów świadczy wiarygodna informacja pochodząca od lekarza specjalisty neurologa, który po przeprowadzeniu badania lekarskiego i zapoznaniu się z dokumentacją lekarską wniósł o dokonanie oceny predyspozycji zdrowotnych skarżącego do kierowania pojazdami. Zdaniem Sądu organy orzekające w sprawie trafnie uznały, że dokument ten stanowił wystarczającą podstawę do skierowania skarżącego na nadania lekarskie, gdyż pochodzi od lekarza specjalisty neurologa, który znając przebieg leczenia skarżącego wiarygodnie potrafi ocenić jego aktualny stan zdrowia. Potrafi również ocenić specyfikę schorzenia, na które cierpi skarżący, dlatego profesjonalnie potrafi ocenić, czy jego schorzenie może stwarzać utrudnienia w prowadzeniu pojazdami, a w konsekwencji czy przy schorzeniu, na które cierpi skarżący celowym jest skierowanie jej na badania lekarskie. Lekarz związany jest tajemnicą lekarską dlatego w piśmie z dnia [...] września 2014r skierowanym do Wydziału Komunikacji w W. nie mógł ujawnić na co choruje skarżący i co stwierdził w wyniku przeprowadzonego badania lekarskiego. Z tego względu nietrafny pozostaje zarzut niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy poprzez brak zwrócenia się do Centralnej Wojskowej Przychodni Lekarskiej "[...]" w W. celem uzyskania wyjaśnień dotyczących stanu zdrowia skarżącego i przyczyny skierowania na badania lekarskie. Wglądu do dokumentacji lekarskiej nie posiadają osoby trzecie, a lekarza wiąże tajemnica lekarska stąd wnioskowany dowód nie mógł być przeprowadzony. Podkreślić należy , że podstawą do wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie jest wiarygodna informacja o zastrzeżeniach, co do stanu zdrowia kierującego pojazdem, a nie ustalenie, czy w istocie rozpoznane zmiany stanowią o niezdolności do prowadzenia pojazdów. Stwierdzenie braku lub istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami należy do uprawnionego lekarza, który na podstawie badania lekarskiego wydaje odpowiednie przewidziane prawem orzeczenie. Podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, iż stan zdrowia kierowcy jest istotną przesłanką bezpieczeństwa ruchu. Niedomagania zdrowotne kierowcy są natomiast istotnym czynnikiem mogącym wpływać na zagrożenie bezpieczeństwa tego ruchu. Z kolei podejrzenie, że stan zdrowia kierowcy uniemożliwia kierowanie pojazdem może opierać się m.in. na informacjach o złym stanie zdrowia kierowcy, albo zaobserwowanych u niego objawach chorób, które stanowią przeciwwskazania do kierowania pojazdami. W rozpatrywanej sprawie powiadomienie Wydziału Komunikacji w W. z dnia [...] września 2014r stanowi informację wiarygodną pochodzącą od lekarza specjalisty z danej dziedziny, zatem uzasadnione jest wydanie decyzji o skierowaniu na badania lekarskie na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011r o kierujących pojazdami. Decyzja kierująca na takie badania nie oznacza oczywiście, że przesądzona została kwestia braku zdolności skarżącego do kierowania pojazdem mechanicznym. Okoliczność czy stan zdrowia skarżącego stanowi przeciwwskazanie do kierowania pojazdem, będzie wyjaśniana w drodze stosownego badania lekarskiego. Bezpodstawne pozostają zarzuty naruszenia art. 10 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. prawidłowo ustaliło stan faktyczny sprawy i uzasadniło decyzję zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Skarżący został pouczony o jego prawach w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, które osobiście odebrał. Uwzględnienie naruszenia art. 10 k.p.a. następuje tylko wówczas gdy miało wpływ na wynik sprawy czego w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał. W świetle powyższych wywodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) skargę oddalił.