VII SA/Wa 2550/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]września 2012 r., nr [...] w przedmiocie: nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia [...] września 2012 r., nr [...], znak; [...]. P. K. wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] nakazującą P. K. rozbiórkę obiektu budowlanego – studni głębinowej (demontaż obudowy studni i zasypanie otworu) zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] położonej we wsi [...], gm. [...]. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku skarżący wskazał, że wywiercona studnia jest jedynym źródłem wody dla całego gospodarstwa domowego skarżącego, w tym także dla zwierząt hodowlanych. Wykonanie decyzji i zasypanie studni będzie bardzo dotkliwe dla całego gospodarstwa skarżącego z powodu braku możliwości dostępu do innego źródła wody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie § 3 wskazanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Z brzmienia przepisu wynika, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Rozpoznając wniosek skarżącego Sąd uznał, iż zasługuje na uwzględnienie. Sąd miał przede wszystkim na uwadze to, iż rozpoznawany wniosek dotyczy decyzji wydanej w przedmiocie nakazu rozbiórki, a więc przewiduje najdalej idącą sankcję prawa budowlanego, o charakterze de facto nieodwracalnym. Wykonanie nakazu rozbiórki prowadzi bowiem zazwyczaj do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych, substancji obiektu budowlanego oraz wiąże się z poniesieniem nakładów finansowych. Nadto, ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku, wymaga również poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy. Mając również na uwadze, że nakaz rozbiórki dotyczy studni, a więc obiektu budowlanego o szczególnym znaczeniu dla gospodarstwa jakie prowadzi skarżący Sąd uznał, że zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd uznał, iż wykonanie nakazu rozbiórki w niniejszej sprawie byłoby równoznaczne z zaistnieniem po stronie skarżącego znacznej szkody, a to uzasadnia udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. nr [...]. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.