VII SA/Wa 2552/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r. znak [...]. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...] odmawiające po wznowieniu postępowania wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r. znak [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Przedsiębiorstwu P. sp.j. pozwolenia na rozbudowę budynku hotelowo-konferencyjnego [...] oraz budowę SPA przy ul. [...] w M. na działkach nr [...]. W treści skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżąca wskazała, że do dnia wniesienia skargi inwestor nie rozpoczął robót budowlanych, który to fakt może wskazywać na to, że inwestor nie dysponuje środkami pozwalającymi na realizację przedmiotowego zamierzenia budowlanego. Podniosła, że zgodnie z opinią geologiczno-inżynierską, grunt na którym ma powstać SPA i jednocześnie grunt, na którym znajduje się blok mieszkalny przy ul. [...], jest nasiąknięty wodą i z tego względu wymaga posadawiania budynków na palach. Natomiast, jak wynika z opinii biegłych z czerwca 2010 r., blok mieszkalny, w którego bliskim sąsiedztwie ma powstać przedmiotowy gmach, jest posadowiony na płycie fundamentowej, czyli w sposób niezgodny z zaleceniami geologów. Ponadto, w najbliższym sąsiedztwie nie ma placu zabaw, a w miejscu, gdzie ma zostać wybudowane SPA taki plac mógłby powstać. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). W niniejszej sprawie zauważyć przede wszystkim należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania nie dotyczył zaskarżonego postanowienia, natomiast wstrzymanie wykonania decyzji wydanych w innym postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. może nastąpić, jeżeli skarżący złoży wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu rozstrzygnięcia i są podstawy do wstrzymania jego wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1227/05). Ponieważ skarżąca objęła wnioskiem o wstrzymanie wykonania wyłącznie decyzję o pozwoleniu na budowę, już z tej przyczyny wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Ponadto, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa zaś na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). W niniejszej sprawie skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sposób, wskazujący na wystąpienie okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja skarżącej nie wypełnia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie, stanowiąc w istocie zarzuty odnoszące się do decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżąca nie uprawdopodobniła zatem, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem decyzji. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.