VII SA/Wa 2553/13

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać S. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek S. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został uzupełniony wyjaśnieniami złożonymi w dniu 19 grudnia 2013 r. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż S. K. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty w wysokości około 957 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 36 m2 oraz drewnianą szopę. Wnioskodawca nie wskazał posiadania innego majątku. Dodał, że jest osobą niepełnosprawną posiadającą znaczny stopień niepełnosprawności. Cierpi na chorobę wibracyjną schorzenia kości, dodatkowo w lipcu 2012 r. uległ wypadkowi komunikacyjnemu, którego skutki odczuwa do dziś. Musi korzystać z zabiegów rehabilitacyjnych i fizjoterapeutycznych. Wskazał, że ponosi miesięczne wydatki na dostawę wody średnio około 30 zł m-c, telefon, 32 zł., telefon komórkowy 50 zł., prąd średnio około 75 zł m-c, opał 1000 zł w całym sezonie grzewczym, leki 200 zł. Dodał, że nie korzysta z pomocy rodziny, ani pomocy społecznej. Do wniosku dołączył kopię dokumentu PIT oraz potwierdzenia przelewów renty wskazujących na wysokość renty w kwocie 1 731,56 zł. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, a takim zakresem jest wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową S. K. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Wnioskodawca jest osobą utrzymującą się z renty inwalidzkiej, w wysokości 1731,56 zł. Pomimo rozbieżności kwot renty wskazanej w formularzu (957,12 zł.) i kwoty wynikającej z dokumentów przelewu (1731,56 zł.) przyjęto tę ostatnią kwotę jako kwotę renty wnioskodawcy i uznano jednocześnie, że opłacenie kosztów sądowych, nawet w sytuacji wyższych dochodów, niż zadeklarowane w formularzu PPF, może wpłynąć na pogorszenie się sytuacji życiowej strony (uszczerbek w utrzymaniu koniecznym). W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.