VII SA/Wa 2559/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędzia WSA Urszula Wilk, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2012 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej (...) w W. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) września 2011 r. nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia (...) września 2011 r., Nr (...) Wojewoda (...), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej: kpa) oraz na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane t.j. - Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm. (dalej: Prawo budowlane) po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej (...) od decyzji Prezydenta (...) z dnia (...) lipca 2011 r., Nr (...) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę inwestorowi - P. Sp. z o. o. z siedzibą w W. dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków wielorodzinnych z częścią usługowo-biurową i garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną oraz wjazdami zlokalizowanego na działkach ew. nr (...) z obrębu (...) przy ul. (...) w W., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek inwestora - P. Sp. z o. o. z siedzibą w W. z dnia (...) września 2010 r. o pozwolenie na budowę zespołu budynków wielorodzinnych z częścią usługowo-biurową i garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną oraz wjazdami zlokalizowanego na działkach ew. nr (...) z obrębu (...) przy ul. (...) w W.. Następnie w dniu (...) października 2010 r., Wspólnota Mieszkaniowa (...) zażądała uznania jej z stronę tego postępowania. W trakcie postępowania Prezydent (...) pismem z dnia (...) stycznia 2011 r., wezwał inwestora do usunięcia braków wniosku, poprzez: 1/ przedłożenie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla całego zamierzenia budowlanego; 2/ doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z § 13, § 57 i § 60 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.); 3/ przedłożenie ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia; 4/ przedłożenie pozwolenia na rozbiórkę budynków istniejących na terenie inwestycji. Powyższe braki zostały uzupełnione przy pismach z dnia (...) stycznia 2011 r., z dnia (...) lutego 2011 r. i z dnia (...) lutego 2011 r. Prezydent (...) działając na wniosek inwestora najpierw postanowieniem z dnia (...) marca 2011 r., Nr (...) zawiesił postępowanie administracyjne, a następnie postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2011 r., Nr (...) podjął postępowanie administracyjne oraz zawiadomił strony o zmianach w projekcie budowlanym dla przedmiotowej inwestycji oraz o możliwości przeglądania akt i zgłaszania wniosków oraz wnoszenia zastrzeżeń. W międzyczasie inwestor odniósł się do zastrzeżeń Wspólnoty Mieszkaniowej (...) i przedłożył analizę nasłoneczniania budynków istniejących i opinię rzeczoznawcy budowlanego. Inwestor przy pismach z dnia (...) kwietnia 2011 r., załączył do akt sprawy dokumenty dotyczące uzgodnień w zakresie zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego ulic (...) oraz przebudowy sieci elektroenergetycznych i sieci gazowej. Po zawiadomieniu stron o zmianach w projekcie budowlanym i upływie 7-dniowego terminu wyznaczonego do zapoznania się z aktami oraz do zgłaszania wniosków i zastrzeżeń Prezydent (...) decyzją z dnia (...) lipca 2011 r., Nr (...) działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego i art. 104 kpa oraz art. 92 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju (...) (Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji. Na skutek wniesionego przez Wspólnotę Mieszkaniową (...) odwołania, Wojewoda (...) decyzją z dnia (...) września 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Rozpoznając odwołanie, organ wskazał, że projektowana inwestycja czyni zadość wymogom określonych w przepisach prawa. W szczególności inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 i art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego. Złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt zagospodarowania działki został sporządzony zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r., Nr 120, poz. 1133) i jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany jest zgodny z decyzją Prezydenta (...) z dnia (...) lipca 2006 r., Nr (...) o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji oraz decyzją Prezydenta (...) dnia (...) kwietnia 2009 r., Nr (...) o przeniesieniu ww. decyzji o warunkach zabudowy. W szczególności zachowana jest maksymalna wysokość zabudowy, minimalna powierzchnia biologicznie czynna i maksymalna intensywność zabudowy, a ponadto projekt przewiduje wymaganą ilość miejsc parkingowych. Projekt budowlany posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz posiada wymagane opinie, uzgodnienia i sprawdzenia. Projekt zagospodarowania działki został sporządzony zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane. Z materiału dowodnego zgromadzonego w toku postępowania wynika, że inwestor podjął starania mające na celu dostosowanie planowanego zamierzenia budowlanego do wymogów w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej określonych m.in. w ustawie o ochronie i opiece nad zabytkami. Prezydent (...) Stołeczny Konserwator Zabytków decyzją z dnia (...) grudnia 2009 r., Nr (...) zezwolił na realizację przedmiotowej inwestycji. Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda uznał, iż nie znalazły one potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. W szczególności z akt sprawy wynika, że odwołująca brała udział w przedmiotowym postępowaniu. Natomiast pozostałe zarzuty odwołania pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa (...), dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji i zarzucając naruszenie: 1) art. 6 kpa w związku z art. 7 kpa oraz w związku z art. 8 kpa, poprzez uznanie przez organ II instancji, że fakt dalszego procedowania przez organ I instancji w sprawie i wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia (...) lipca 2011 r. pomimo braku rozpoznania przez organ II instancji zażaleń złożonych przez inne podmioty na postanowienia o odmowie udzielenia wglądu do akt spraw oraz złożonego przez inny podmiot wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie podjęte przez organ I instancji; 2) art. 10 kpa, poprzez ustalenie, że organ I instancji zapewnił skarżącej czynny udział w każdym stadium postępowania oraz umożliwił wypowiedzenie się skarżącej przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w sytuacji, w której inwestor uzupełniał dokumentację w sprawie w dniu (...) lipca 2011 r., a więc na cztery dni przed datą wydania zaskarżonej decyzji, o czym skarżąca nie została w żaden sposób poinformowana przez organ I instancji i do czego nie miała możliwości się ustosunkować; 3) art. 11 kpa, poprzez nie wyjaśnienie skarżącej przez organ II instancji przesłanek, którymi organ II instancji kierował się wydając zaskarżoną decyzję; 4) art. 77 § 1 kpa poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i uznanie, że skarżąca brała w wystarczający sposób udział w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga powinna zostać oddalona, gdyż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Dokonując kontroli legalności decyzji będącej przedmiotem skargi w pierwszej kolejności należy się odnieść do zarzutów dotyczących naruszenia prawa procesowego, gdyż kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozpoznania sprawy mają ustalenia faktyczne, tylko bowiem przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym zgodnym z rzeczywistym, określić można prawa i obowiązki stron. W ocenie Sądu, postępowanie na podstawie, którego wydano zaskarżoną decyzję nie jest obarczone wadami wynikającymi z istotnego naruszenia zasad i przepisów postępowania administracyjnego, gdyż organ orzekający w sprawie dopełnił obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w stopniu koniecznym do jej rozstrzygnięcia. Obowiązek organu administracji państwowej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa, wynika z zasady prawdy obiektywnej (art. 7 kpa). Realizację tej zasady zapewniają przede wszystkim gwarancje zawarte w przepisach regulujących postępowanie dowodowe. Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w Dziale II ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, t.j. - Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa) organ administracji w toku postępowania administracyjnego jest zobowiązany do przeprowadzenia postępowania dowodowego. Istotą tego postępowania jest ustalenie wszelkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy, po to, by następnie dokonać ich oceny pod kątem przepisów materialno-prawnych. Przedmiotem niniejszego postępowania jest zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. W związku z powyższym niezbędne jest ustalenie czy projekt budowlany spełnia wszystkie wymogi przewidziane w przepisie art. 35 Prawa budowlanego. Stosownie do art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno - budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska. Organ sprawdza również kompletności projektu budowlanego, posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, to czy projekt wykonany został przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane oraz zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. Należy podkreślić, że zgodnie z ust. 4 ww. przepisu w przypadku spełnienia przez inwestora wymienionych wymagań oraz w przypadku wykazania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Z akt przedmiotowej sprawy wynika bezspornie, że inwestor - P. Sp. z o. o. z siedzibą w W. - spełnił wszystkie wymagane prawem budowlanym obowiązki, tj. przedłożył kompletny projekt budowlany sporządzony przez uprawnione osoby, posiadający wymagane opinie i uzgodnienia oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt ten jest zgodny z przepisami, w tym przepisami techniczno - budowlanymi. Ponadto przedłożony projekt zagospodarowania działki dla przedmiotowej inwestycji został sporządzony zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Z akt sprawy wynika także, że inwestor dostosował planowaną inwestycję do wymogów w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej określonych m.in. w ustawie o ochronie i opiece nad zabytkami oraz uzyskał decyzję Prezydent (...) Konserwator Zabytków z dnia (...) grudnia 2009 r., (...) zezwalającą na realizację przedmiotowej inwestycji. Zatem skoro inwestor spełnił wszystkie wymagania, to zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego organy nie mogły postąpić inaczej, niż zatwierdzić projekt budowlany i wydać pozwolenie na budowę. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia zasady czynnego udziału strony sformułowanej w art. 10 kpa, Sąd stwierdza, że zarzut ten nie znajduje potwierdzenia w materiale sprawy. Po pierwsze, z akt sprawy wynika, że Prezydent (...) pismem z dnia (...) stycznia 2011 r., poinformował Wspólnotę Mieszkaniową (...) o stanie toczącego się postępowania. Następnie w dniu (...) lutego 2011 r., organ I instancji, zawiadomił strony, a w tym Wspólnotę Mieszkaniową (...) o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie i o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy. Po dokonaniu zmian przez inwestora w projekcie budowlanym, pismem z dnia (...) maja 2011 r. zostały o tym poinformowane strony postępowania z jednoczesnym wyznaczeniem terminu 7 dniowego na zapoznanie się z aktami oraz do zgłaszania wniosków. Przed wydaniem decyzji, organ I instancji, pismem z dnia (...) czerwca 2011 r. ponownie zawiadomił strony o toczącym się postępowaniu i wyznaczył 7 dniowy termin do zapoznania się z aktami oraz do zgłaszania wniosków i zastrzeżeń. Z powyższego zestawienia dat jednoznacznie wynika, że Wspólnota Mieszkaniowa, mająca w niniejszym postępowaniu przymiot strony, była na bieżąco informowana o toku postępowania. Po drugie wskazać należy, że Wspólnota Mieszkaniowa czynnie uczestniczyła w postępowaniu – w dniach (...) marca i (...) kwietnia 2011 r. przedstawiciel skarżącej Wspólnoty przeglądał akta sprawy, a ponadto w dniu (...) kwietnia 2011 r. utrwalał udostępnioną dokumentację za pomocą aparatu cyfrowego telefonu komórkowego. Ponadto pismem z dnia (...) kwietnia 2011 r., Wspólnota Mieszkaniowa złożyła szereg zastrzeżeń w sprawie. Po trzecie w dniu (...) marca 2011 r. Wspólnota Mieszkaniowa (...) zgłosiła zastrzeżenia do projektu budowlanego dotyczące nasłonecznienia działki Wspólnoty Mieszkaniowej (...), w szczególności mieszkań położonych na parterze budynku przy ul. (...) w W., przedstawiając jednocześnie opinię rzeczoznawcy budowlanego mgr inż. J. K. wraz z rysunkami. W efekcie wniesionych zastrzeżeń, inwestor dokonał korekty projektu budowlanego w ten sposób, iż zapewnił mieszkaniu położonemu na parterze budynku przy ul. (...) nasłonecznienia oraz przedstawił stosowne rysunki. Również w piśmie z dnia (...) marca 2011 r. została podniesiona kwestia możliwej zmiany poziomu wód gruntowych co, zdaniem skarżącej Wspólnoty, może powodować wtórne osiadanie budynków Wspólnoty. Z opinii mgr inż. J. K. wynika, że w związku z planowaną inwestycją należy liczyć się z "możliwością zmiany poziomu wód gruntowych w trakcie i bezpośrednio po zakończeniu budowy, a więc możliwością wtórnych osiadań budynków osiedla (...) oraz możliwości usychania istniejących nasadzeń". Odnosząc się do powyższego zastrzeżenia inwestor w piśmie z dnia (...) marca 2011 r. wskazał, że zjawisko zmiany poziomu wód gruntowych w efekcie realizacji inwestycji nie nastąpi z uwagi na położenie poziomu najniższej kondygnacji projektowanego zespołu zabudowy mieszkaniowej "P." powyżej poziomu wód gruntowych oraz środki techniczne przewidziane do realizacji poziomów podziemnych obiektu usługowo-biurowego. Na poparcie powyższego twierdzenia inwestor załączył kopię pisma z dnia (...) marca 2011 r. rzeczoznawcy budowlanego mgr inż. P. K, projektanta rozwiązań konstrukcyjnych projektu budowlanego "P.". Z pisma tego wynika, że "poziom planowanego wykopu sięga do 12 m pod teren, 6 m powyżej poziomu wód gruntowych. Tutaj odwodnienie wykopu będzie potrzebne, natomiast zastosowane rozwiązania projektowe wykluczają obniżenie poziomu wód gruntowych poza obszarem zagłębienia". Także zarzut naruszenia art. 6 kpa w związku z art. 7 kpa oraz w związku z art. 8 kpa jest niezasadny. Organy obu instancji słusznie uznały, że postępowania prowadzone w sprawie udostępnienia akt jak i dopuszczenia do udziału są przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego przez organy. Oczywiście wyniki tych postępowań mogą mieć wpływ na niniejsze postępowanie np. poprzez powiększenie się kręgu stron postępowania, w przypadku dopuszczenia do udziału. Jednakże wyniki tych postępowań nie zmienią pozycji prawnej pozostałych stron postępowania. Na marginesie można jedynie wskazać, że inicjatorom tych postępowań, w przypadku niesatysfakcjonującego rozstrzygnięcia, przysługuje możliwość wniesienia środków odwoławczych przewidzianych w kpa, a następnie skargi do sądu administracyjnego. Wbrew twierdzeniom skargi organy obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie, rozpatrzyły cały materiał dowodowy, czym wypełniły obowiązek wynikający z art. 77 § 1 kpa, a swoje ustalenia podały w uzasadnieniu zgodnie z art. 107 § 3 kpa. Tak przeprowadzonemu postępowaniu nie można postawić zarzutu naruszenia art. 11 kpa. Reasumując zarzuty podnoszone przez skarżącą, dotyczące zaskarżanej decyzji nie mogą zostać uwzględnione, a skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.