VII SA/Wa 2560/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Iwona Ścieszka po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2560/24 w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 6 sierpnia 2024 r., znak: DOZ-OAiK.650.24.2024.BS w przedmiocie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2560/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi M. S. uchylił decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 6 sierpnia 2024 r. i zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony organowi – Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dniu 3 lutego 2025 r. (karta 109 verte akt sądowych). W dniu 7 marca 2025 r. (data stempla pocztowego) działający w imieniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pełnomocnik wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 16 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedstawionej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącego w dniu 7 marca 2025 r. (data stempla pocztowego) złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2025 r. Stwierdzić należy, że zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem termin dokonania czynności w postępowaniu sądowym w formie pisma jest zachowany wówczas, gdy pismo zostało przed upływem terminu wniesione do właściwego sądu. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W wyroku z 19 lutego 2021 r., sygn. akt II OSK 2346/20 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że wypływające z przytoczonego wyżej przepisu gwarancje nie obejmują tylko i wyłącznie zachowania terminu. Użyty w nim kategoryczny zwrot "oddanie pisma (...) jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu" oznacza także to, że wnosząc w ten sposób skargę do sądu strona skarżąca uzyskuje pewność co do daty wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego z wszelkimi konsekwencjami z tym związanymi. W związku z doręczeniem w dniu 3 lutego 2025 r. skarżącemu kasacyjnie – Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 stycznia 2025 r. wraz z uzasadnieniem, termin do wniesienia skargi kasacyjnej na to orzeczenie upływał w dniu 5 marca 2025 r. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego kasacyjnie nadał przesyłkę po upływie powyższego terminu. Zgodnie z datą stempla pocztowego w dniu 7 marca 2025 r. nadał w placówce operatora publicznego skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Z uwagi na powyższe za datę wniesienia przedmiotowej skargi kasacyjnej należy uznać datę nadania przesyłki tj. 7 marca 2025 r. Tym samym stwierdzić należy, że skarga kasacyjna od wyroku Sądu z 16 stycznia 2025 r. została wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu, określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a. Zatem, skoro skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem terminu, podlegała odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w puncie drugim postanowienia.