VII SA/Wa 2563/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: cofnąć J. W. prawo pomocy przyznane postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 marca 2014 r. w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, postanowieniem z dnia 17 marca 2014 r. przyznał skarżącej J. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka na pełnomocnika z urzędu wskazała adwokata L. C. W piśmie z dnia 14 marca 2016 r. skarżąca J. W. wypowiedziała ww. adwokatowi pełnomocnictwo do dalszego prowadzenia sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2563/15 w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie oraz reprezentowania skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mocą zarządzenia z dnia 17 marca 2016 r. wypowiedzenie ww. pełnomocnictwa zostało potraktowane jako wniosek o cofnięcie przyznanego skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Cofnięcie wniosku, z czym jest równoznaczne wypowiedzenie pełnomocnictwa pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu, należy zakwalifikować jako zmianę okoliczności, na podstawie których przyznano prawo pomocy, w rozumieniu art. 249 p.p.s.a. Prawo pomocy przyznawane jest na wniosek strony i jest przywilejem, a nie obowiązkiem, strona będąc dysponentem wniosku zawsze może go cofnąć i zrzec się przyznanego jej prawa pomocy, czyli złożyć wniosek o cofnięcie przyznanego uprawnienia (zob. H. Knysiak-Molczyk w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2012, s. 1095). Skarżąca J. W. w piśmie procesowym oświadczyła, że wypowiada pełnomocnictwo adwokatowi ustanowionemu z urzędu. Ww. oświadczenie uzasadnia cofnięcie prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla skarżącej adwokata. Jeżeli strona chce bronić swoich praw samodzielnie należy uwzględnić wniosek o cofnięcie prawa pomocy w takim zakresie. Uwzględniając, że okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu przestały dla skarżącej J. W. istnieć, działając na podstawie art. 249 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.