VII SA/Wa 2564/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2017 r. sprawy ze skargi W.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz W.S. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2016r. znak [...] wnoszącą sprzeciw wobec zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych polegających na "rozbudowie istniejącego budynku rekreacji indywidualnej" na działce Nr ew. [...] położonej w miejscowości [...] gmina [...], objętej zgłoszeniem W. S. z dnia [...] maja 2016 r. Starosta [...], po sprawdzeniu zgłoszenia, na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 290) postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016r. znak [...] nałożył na Inwestora obowiązek uzupełnienia braków stwierdzonych w przedmiotowym zgłoszeniu tj.: przedłożenia aktualnej mapy z lokalizacją projektowanej inwestycji, dokumentu potwierdzającego zakończenie budowy budynku objętego rozbudową, oceny technicznej budynku podlegającego rozbudowie, potwierdzenia wyłączenia gruntów z produkcji rolnej pod przedmiotową inwestycję, precyzyjne zwymiarowanie na rzucie; weryfikację i uzupełnienie danych w oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, szczegółowy opis robót budowlanych objętych inwestycją, weryfikację powierzchni przedmiotowego budynku po rozbudowie, w terminie do dnia 3 0 czerwca 2016r. W odpowiedzi na powyższe postanowienie W. S. pismem z dnia [...] czerwca 2016r. ustosunkował się do zarzutów w sprawie uzupełnienia zgłoszenia wskazując jednocześnie, że organ nieprecyzyjnie określił żądanie dotyczące przedłożenia aktualnej mapy z lokalizacją projektowanej inwestycji. Starosta uznając, że obowiązek wynikający z powyższego postanowienia z dnia [...] czerwca.2016r. nie został spełniony wniósł sprzeciw do powyższego zgłoszenia powołując się na przepisy § 271 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.(Dz.U. 2015, poz. 1422 ze zm.) dotyczące odległości od granicy lasu, z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił również , iż "inwestor nie przedłożył aktualnej mapy z lokalizacją przedmiotowej inwestycji (...) nie określił odległości do granicy lasu zgodnie z obowiązującymi przepisami". Organ drugiej instancji utrzymując w mocy decyzję Starosty stwierdził, że zgłoszone przez W. S. roboty budowlane polegać mają na rozbudowie polegające na rozbudowie istniejącego budynku rekreacji indywidualnej. Skoro więc ma to być rozbudowa to art. 29 prawa budowlanego określający wyjątki od zasady uzyskania pozwolenia na budowę a konkretnie art. 29 ust. 1 pkt 2a określający w jakich przypadkach budowa nie wymaga pozwolenia na budowę nie może być zastosowany. Zdaniem Wojewody, z przepisów art. 29 jednoznacznie wynika, iż odnoszą się one do budowy budynków wolnostojących, a nie dotyczą dobudowy, rozbudowy ponieważ przepis art. 30 ust 1 pkt 1 stanowi, iż "Zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa obiektów, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt l-2b (...). Natomiast przepis art. 30 ust 1 pkt 2b stanowi, iż "Zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonywanie przebudowy obiektów, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt l-2b (...) oraz przebudowy, o których mowa w art. 29 ust 2 pkt 11 i 12. Zdaniem Wojewody, w świetle ww. przepisów zgłoszenia można dokonać tylko w przypadku budowy bądź przebudowy natomiast na rozbudowę wymagane jest pozwolenie, na budowę. Wobec powyższego, organ odwoławczy stwierdził, iż zamierzona inwestycja wykracza poza katalog obiektów i robót budowlanych, o których mowa w art. 29 Prawa budowlanego a wniesiony przez Starostę sprzeciw sprzeciwu winien powoływać art. 30 ust 6 pkt 1 Prawa budowlanego. Ponadto Wojewoda wyjaśnił, iż z dołączonego do zgłoszenia wypisu z rejestru gruntów wynika, iż działka Nr ewid. gr [...] położona w miejscowości [...] Gm. [...] będąca własnością Pana W. S. stanowi LsVI o pow. [...] ha (las) oraz użytek Bi o pow. [...] ha. (inne tereny zabudowane). Natomiast z załącznika - mapy powiatowego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej załączonej do materiału dowodowego przez Starostę [...] wynika, iż istniejący budynek będący przedmiotem rozbudowy znajduje się w odległości ok. 2,0 m od granic lasu. Usytuowanie budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe regulują przepisy § 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2015, poz. 1422)). Z treści ww. § 271 ust. 1, 2 i 8 wynika, że odległość budynków mieszkalnych /w tym rekreacyjnych/ (które zgodnie z § 209 rozporządzenia zaliczane są do kategorii ZL) powinny być usytuowane w odległości 12 m od lasu. Zgodnie bowiem z § 271 ust. 8 najmniejszą odległość budynków ZL od granicy lasu należy przyjmować, jak odległość ścian tych budynków od ściany budynku ZL z przekryciem dachu rozprzestrzeniającym ogień. Reasumując, Wojewoda stwierdził, iż decyzja Starosty [...] z dnia [...] lipca 2016r. znak [...] wnosząca sprzeciw wobec zamiaru rozpoczęcia ww. robót budowlanych jest słuszna i brak jest podstaw prawnych do jej zmiany bądź uchylenia. Decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] zaskarżył W. S. zarzucając jej naruszenie: - art. 30 ust. 6 pkt 1, oraz art. 29 Prawa budowlanego poprzez błędną wykładnię art. 29 ust.l pkt 2a nie uwzględniającą brzmienia art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, - art. 30 ust.2 Prawa budowlanego poprzez żądanie organu odwoławczego dołączenia do zgłoszenia dokumentacji " aktualnej mapy", wykraczający poza zakres literalnego brzmienia tego artykułu oraz potraktowanie przez organy przedmiotowego zgłoszenia tak jak "zgłoszenia z projektem", o którym mowa w art. 30 ust. 4b ustawy Prawo budowlane, który wymaga dołączenia dodatkowych dokumentów i spełnienia wymogów zawartych w art. 35 ust. I Prawa budowlanego, - art. 8, 9 i 10 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 j.t.) dalej ppsa. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej opisane zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu powodującym konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Ja wynika z akt sprawy Skarżący zgłosił zamiar rozpoczęcia budowy polegającej na rozbudowie istniejącego budynku rekreacji indywidualnej o powierzchni zabudowy 30 m2, na działce nr [...] położonej w miejscowości [...] gmina [...]. Po zakończeniu inwestycji powierzchnia zabudowy budynku rekreacji indywidualnej nie przekroczyłaby 35 m2 (tj. budynku o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2a Prawa budowlanego). Do zgłoszenia o zamiarze rozpoczęcia budowy dołączono wymagane zgodnie z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlanego, a także szkice, rysunki oraz opis sposobu wykonania obiektu budowlanego. Ponadto zgodnie z żądaniem organu I Instancji wyrażonym w postanowieniu nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 roku przedstawiono wydruki mapy z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z naniesioną lokalizacją planowanej inwestycji. Z materiału dowodowego wynika więc jednoznacznie, że zamiarem Skarżącego jest rozbudowa budynku rekreacji indywidualnej z istniejącej zabudowy 30 m Wojewoda [...] słusznie zauważył, że z dołączonej do zgłoszenia dokumentacji jednoznacznie wynika, iż planowany do realizacji przez W. S. budynek będzie stanowił rozbudowę istniejącego budynku rekreacji indywidualnej, w wyniku, której zostaną zwiększone jego parametry, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość i szerokość. Skoro tak, to zdaniem Wojewody, podstawą wniesienia sprzeciwu winien być art. 30 ust 6 pkt 1 Prawa budowlanego , który stanowi, iż "właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonania robot budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę". Zdaniem Sądu takie stanowisko organu odwoławczego jest błędne, bowiem zapis art. 29 ust. 1 pkt 2a Prawa budowlanego stanowi, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa: "wolnostojących parterowych budynków rekreacji indywidualnej, rozumianych, jako budynki do okresowego wypoczynku, o powierzchni zabudowy do 35 m2...". Zamierzona rozbudowa istniejącego budynku jest w rozumieniu przepisów Prawa budowanego, ale i w rozumieniu potocznym, również budową co jednoznacznie potwierdza wskazany przez Skarżącego przepis art.3 pkt 6 Prawa budowlanego. Biorąc pod uwagę przebieg postępowania przed organem II instancji oraz argumentację Wojewody uzasadniającą utrzymanie w mocy sprzeciwu uzasadnione jest zatem uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...][...] z dnia [...] września 2016 roku w celu dokonania ponownej oceny decyzji organu pierwszej instancji i odniesienia się do argumentacji inwestora zawartej w odwołaniu z dnia [...].07.2016 r. Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 ust. 1 pkt. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.