VII SA/Wa 257/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr), , Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2007 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej " [...]" w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie sposobu użytkowania lokalu. skargę oddala. VII SA/Wa 257/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 104 i 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego – zwanej dalej kpa (Dz. U. z 1980r. Nr 9, poz. 26 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], po rozpatrzeniu wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. dotyczącego sposobu użytkowania lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego. Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 11 kwietnia 2006r. pracownik Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] stwierdził, że niniejszy lokal jest użytkowany jako lokal mieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem, co zostało potwierdzone przedstawionymi przez właścicielkę dokumentami (przydział własnościowego lokalu mieszkalnego z dnia 23 kwietnia 2001r., zaświadczenie z dnia 14 czerwca 2005r. wydane przez Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" w W., zaświadczenie z dnia [...] grudnia 2005r. Nr [...] wydane przez Prezydenta [...]). Zdaniem organu I instancji brak było zatem podstaw do nałożenia na W.D. jakichkolwiek obowiązków z zakresu nadzoru budowlanego. Odwołanie od decyzji organu I instancji złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w W. W uzasadnieniu podniosła, iż organ I instancji nie odniósł się do przedstawionej ekspertyzy technicznej, z której wynika, że lokal nr 7 nie spełnia wymagań dotyczących mieszkań w budownictwie wielorodzinnym z uwagi na brak kuchni lub wnęki kuchennej z odpowiednią wentylacją oraz brak przedsionka chroniącego przed nadmiernym dopływem chłodnego powietrza przy wejściu z zewnątrz do lokalu. Nadto podała, że W.D. nie posiada pozwolenia użytkownika lokalu na zmianę sposobu jego użytkowania, zaś na przestrzeni lat 1999 – 2005 w/w miała bezpośredni wpływ na dokumentację związaną z przedmiotowym lokalem, gdyż pełniła funkcję Prezesa Spółdzielni. Decyzją z dnia [...] listopada 2006r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że lokal nr [...] przy ul. [...] w W. jest użytkowany w całości jako mieszkalny na podstawie decyzji z dnia [...] lipca 2002r. Nr [...] wydanej przez Burmistrza Gminy [...], zatem zasadne było umorzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] dotyczącego sposobu jego użytkowania. Zdaniem organu II instancji kwestie dotyczące stanu technicznego przedmiotowego lokalu oraz kwestie czy spełnia on wymogi dotyczące lokali mieszkalnych mogą być przedmiotem kontroli organu nadzoru budowlanego, ale w odrębnym postępowaniu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Spółdzielnia w uzasadnieniu powtórzyła argumentację z odwołania od decyzji organu I instancji twierdząc, że W.D. samowolnie dokonała zmiany sposobu użytkowania lokalu użytkowego na lokal mieszkalny. Nadto twierdzi, że kwestia sposobu użytkowania lokalu jest ściśle związana z tym, co użytkujemy i w jaki sposób dlatego obie sprawy należy traktować łącznie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie niniejszej tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, czego skutkiem jest oddalenie skargi jako bezzasadnej. Podstawą prawną decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, był art. 105 § 1 kpa, który przewiduje, że jeśli postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Objęte skargą rozstrzygnięcie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie narusza tego przepisu, skoro w niniejszej sprawie zostało wykazane, że prowadzenie postępowania przez organ I instancji było bezprzedmiotowe. Omawiana bezprzedmiotowość wynikła z dokumentacji jaką podczas oględzin przedstawiła W.D. oraz z decyzji Burmistrza Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2002r., na podstawie których organ I instancji stwierdził, że lokal Nr [...] przy ul. [...] w W. jest użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem, w całości jako lokal mieszkalny. Powoływana wyżej dokumentacja, jaką okazała się właścicielka mieszkania obejmowała: ▪ przydział własnościowego lokalu mieszkalnego z dnia 23 kwietnia 2001r. ze Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W.; ▪ zaświadczenie z dnia 14 czerwca 2005r. wydane przez Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" w W., z którego wynika, że sporny lokal znajduje się na 1 kondygnacji budynku i składa się z 1 pokoju, łazienki oraz przedpokoju z wnęką kuchenną o łącznej powierzchni 17,49 m2; ▪ zaświadczenie z dnia [...] grudnia 2005r. Nr [...] wydane przez Prezydenta [...] zawierające stwierdzenie, iż lokal Nr [...] stanowi samodzielny lokal mieszkalny. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego jak i doktryną prawa bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 kpa to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Sprawa administracyjna jest, więc konsekwencją istnienia stosunku administracyjnego, takiej sytuacji prawnej, w której strona ma prawo żądać od organu administracyjnego skonkretyzowana jej indywidualnych uprawnień wynikających z prawa materialnego. Postępowanie w takiej sprawie staje się bezprzedmiotowe, jeśli braknie któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca 1998r. sygn. akt: II SA 70/98, Nr LEX 43205). W omawianej sprawie decyzje organów nadzoru budowlanego pierwszej i drugiej instancji odpowiadają prawu w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego albowiem stwierdzono oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Sąd również podzielił pogląd organu II instancji, że kwestie dotyczące stanu technicznego przedmiotowego lokalu, oraz kwestie spełnienia wymagań dotyczących lokali mieszkalnych mogą być podstawą do przeprowadzenia odrębnego postępowania przed organami nadzoru budowlanego. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń brak jest uzasadnionych podstaw dla przyjęcia, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja o umorzeniu postępowania prowadzonego w trybie nadzoru budowlanego została wydana z naruszeniem przepisów prawa. Słusznie zatem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] umarzającą postępowanie administracyjne prowadzone w ramach nadzoru budowlanego, jako bezprzedmiotowe skoro lokal był użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odpowiada prawu, a podniesione w skardze zarzuty nie mogą odnieść zamierzonego skutku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 lutego 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.