VII SA/Wa 2576/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca spółka – R. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w wysokości 50.000 zł do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. postępowaniem egzekucyjnym wszczętym w celu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego poprzez dokonanie całkowitego demontażu reklamy wielkoformatowej w postaci konstrukcji wsporczej oraz oświetlenia – lamp halogenowych, zamontowanych na elewacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. P. w W. od strony ul. P. z naruszeniem § 14a ust. 3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych oraz ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu stacji metra "[...]". W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, w uzasadnieniu którego wskazano, że nałożenie na skarżącą grzywny w wysokości 50.000 zł spowoduje drastyczne pogorszenie sytuacji majątkowej spółki, która już na dzień wnoszenia skargi w niniejszej sprawie znajduje się w stanie niewypłacalności, co zmusiło władze spółki do wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. Ponadto wskazano, że wobec faktu, iż nałożona przez organ grzywna jest oczywiście bezpodstawna, skutki wydania przez organ nieprawidłowego rozstrzygnięcia spowodują powstanie zbyt daleko idących skutków, w szczególności dla wierzycieli spółki, których wierzytelności w wyniku nałożenia na spółkę tak wysokiej kary, najprawdopodobniej nie zostaną zaspokojone. W dalszej kolejności skarżąca podniosła, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] pismem z dnia [...] września 2015 r. skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego [...], tytuły wykonawcze celem ściągnięcia należności pieniężnych nałożonych na skarżącą spółkę, wynikających z postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...]. Wobec powyższego, w ocenie skarżącej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest w pełni zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt. GZ 138/04). Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13). W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała na czym polega ewentualna szkoda, bądź spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków związane z obowiązkiem zapłaty grzywny w celu przymuszenia w wysokości 50.000 zł. Ogólne argumenty związane z utratą płynności finansowej pozostają bez odniesienia do jakiejkolwiek dokumentacji. Składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca nie przedstawiła dokumentów, które pozwoliłyby ocenić Sądowi I instancji w jakiej sytuacji finansowej się znajduje, jakie uzyskuje dochody i jakie posiada rezerwy finansowe. W szczególności strona skarżąca nie przedstawiła aktualnego sprawozdania finansowego spółki (por. postanowienie NSA z dnia 8 maja 2015 r., II OSK 1021/15, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie postanowienia spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki lub spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Dodać należy, iż obowiązek nałożony postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia nie ma charakteru nieodwracalnego, czyli nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto stosownie do art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r., poz. 1619) w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Zatem w ocenie Sądu zagrożenie wskazywane we wniosku o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia jest subiektywnym odczuciem skarżącej, bowiem może ona w każdej chwili uniknąć zagrożenia egzekucji nałożonej grzywny poprzez wykonanie obowiązku określonego tytułem wykonawczym. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.